Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί:
1. τις βασικές έννοιες της Γραμμικής Άλγεβρας (Πίνακες, Ορίζουσες, Γραμμικά συστήματα (ομογενή και μη),
Μετασχηματισμούς διανυσμάτων μέσω ενός πίνακα (νxν), Ιδιοτιμές και ιδιοδιανύσματα και
μετασχηματισμούς ομοιότητας),
2. την κλασσική Διανυσματική Ανάλυση και τις πράξεις Διανυσμάτων,
3. τις βασικές έννοιες της Αναλυτικής Γεωμετρίας στο επίπεδο και της θεωρίας επιφανειών,
στην Επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού, αλλά και γενικότερα στην περεταίρω ανάπτυξη της κριτικής και
δημιουργικής σκέψης.

• Κατανόηση και εμπέδωση των βασικών Μαθηματικών εννοιών και
• χρήση τους σε βασικά προβλήματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού και ιδιαίτερα σε θέματα Μητρωικής Στατικής και Δυναμικής.

Περιεχόμενα διαλέξεων ανά εβδομάδα μαθημάτων
1η. Δύο λόγια για τους Πίνακες και πράξεις πινάκων (Διάσταση, ισότητα, πρόσθεση,
πολλαπλασιασμός επί αριθμό, αρχικές ιδιότητες). Ορίζουσα τετραγωνικού πίνακα (Ορίζουσα 2×2,
ιδιότητες, γραμμική ανεξαρτησία γραμμών – στηλών).
2η. Υπολογισμός Ορίζουσας μεγαλύτερης διάστασης με ανάλυση σε άθροισμα υπο-οριζουσών.
3η. Επιτρεπτές γραμμοπράξεις. Υπολογισμός Ορίζουσας με τη μέθοδο τριγωνισμού.
4η. Πολλαπλασιασμός Πινάκων. Ιδιότητες. Επιτρεπτές γραμμοπράξεις σε Πίνακες.
5η. Αντίστροφος τετραγωνικού Πίνακα και μέθοδοι αντιστροφής. Αντιστροφή μιγαδικού Πίνακα.
6η. Γραμμικά συστήματα. Βασικές ιδιότητες. Γραμμική ανεξαρτησία εξισώσεων. Μέθοδοι επίλυσης.
7η. Η έννοια του διανύσματος. Διανύσματα στην ευθεία. Οι πράξεις του πολλαπλασιασμού επί
αριθμό, της πρόσθεσης και της αφαίρεσης των διανυσμάτων. Διανύσματα στο επίπεδο. Πρόσθεση
και αφαίρεση διανυσμάτων. Γραμμική ανεξαρτησία. Το Καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων και τα
μοναδιαία διανύσματα.
8η. Διανύσματα στο χώρο. Εσωτερικό, εξωτερικό και μικτό γινόμενο διανυσμάτων.
9η-10η. Αναλυτική Γεωμετρία στο επίπεδο. Η εξίσωση της ευθείας. Κωνικές τομές (Κύκλος,
Παραβολή, Έλλειψη, Υπερβολή, η εξίσωση Αx2 + Βy2 + Γx + Δy + Ε = 0)
11η. Αναλυτική Γεωμετρία στο χώρο. Η διανυσματική και η παραμετρική εξίσωση της ευθείας στον
χώρο. Απόσταση σημείου από ευθεία.
12η. Στοιχεία θεωρίας επιφανειών. Τα επίπεδα x=0, y=0, z=0, z=c και τομή μιας επιφάνειας z=f(x,y)
με τα επίπεδα αυτά, ισοϋψείς καμπύλες. Εξίσωση του επιπέδου, της σφαίρας, του Κώνου, του
ελλειψοειδούς και του παραβολοειδούς.
13η. Μετασχηματισμοί διανυσμάτων. Συνηθισμένοι μετασχηματισμοί. Ιδιοτιμές και ιδιοδιανύσματα.
Ιδιότητες των ιδιοδιανυσμάτων. Μιγαδικές ιδιοτιμές και ιδιοδιανύσματα.

Συγγράμματα

• Τερζίδης Χαράλαμπος, Λογισμός συναρτήσεων μιας μεταβλητής με στοιχεία διανυσματικής & γραμμικής άλγεβρας, Εκδόσεις Χριστοδουλίδης, Θεσσαλονίκη 2006
• Σουρλάς Δημήτρης, Γραμμική Άλγεβρα και Αναλυτική Γεωμετρία , Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών, 2013
• Μπράτσος Αθανάσιος, Μαθήματα Ανώτερων Μαθηματικών, ISBN 978-960-603-030-7, [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/424
• Παπαϊωάννου Σταύρος, Βογιατζή, Δέσποινα, Μαθηματικά Ι, ISBN 978-960-603-427-5,
  [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/4551

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί:
1. τα σύνολα των Αριθμών με έμφαση στους Μιγαδικούς Αριθμούς,
2. τις πραγματικές συναρτήσεις μιας πραγματικής μεταβλητής (ορισμός, Όρια, Συνέχεια)
3. τις βασικές έννοιες του Διαφορικού Λογισμού,
4. τις βασικές έννοιες του Ολοκληρωτικού Λογισμού,
5. τις εφαρμογές σε θέματα Τεχνικής Μηχανικής,
στην Επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού, αλλά και γενικότερα στην περεταίρω ανάπτυξη της κριτικής και
δημιουργικής σκέψης

• Κατανόηση και εμπέδωση των βασικών Μαθηματικών εννοιών και
• χρήση τους σε βασικά προβλήματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού και ιδιαίτερα σε θέματα
Τεχνικής Μηχανικής.

Περιεχόμενα διαλέξεων ανά εβδομάδα μαθημάτων
1η. Σύνολα αριθμών (Φυσικοί, Ακέραιοι, Ρητοί, Πραγματικοί). Μιγαδικοί αριθμοί (Ορισμός, πράξεις,
Μιγαδικό Επίπεδο, Τριγωνομετρική μορφή μιγαδικού, τύπος του De Moivre, εκθετική μορφή – τύπος
του Euler).
2η. Το Καρτεσιανό Σύστημα Συντεταγμένων. Συναρτήσεις μιας πραγματικής μεταβλητής.
Πολυωνυμικές Συναρτήσεις. Ιδιότητες.
3η – 4η. Συναρτήσεις μιας πραγματικής μεταβλητής. Εκθετικές και Λογαριθμικές Συναρτήσεις.
Υπερβολικές συναρτήσεις. Ιδιότητες. Περιοδικές Συναρτήσεις. Τριγωνομετρικές και Αντίστροφες
Κυκλικές. Η έννοια του ορίου και ορισμός της συνέχειας συνάρτησης μιας πραγματικής μεταβλητής.
5η. Η έννοια του παράγωγου αριθμού και της παραγώγου συνάρτησης μιας πραγματικής μεταβλητής.
Ιδιότητες και τύποι.
6η – 7η. Παράγωγος σύνθετης συνάρτησης, Παράγωγος αντιστρόφων συναρτήσεων, Παράγωγοι
ανώτερης τάξης και βασικά Θεωρήματα (Μονοτονίας, Rolle, Μέσης Τιμής, Κανόνας του De l Hopital,
Συμπεράσματα για την f(x) που αντλούνται από την 1η και 2η παράγωγο, Ακρότατα). Σειρές Taylor και
Mac Laurin. Διανυσματικές συναρτήσεις και παράγωγοί τους.
8η. Αόριστη Ολοκλήρωση, Ορισμός, Βασικοί τύποι και Ιδιότητες. Μέθοδοι Ολοκλήρωσης («Παιχνίδια
με το διαφορικό», Μέθοδος Αντικατάστασης).
9η. Μέθοδοι Αόριστης Ολοκλήρωσης (Μέθοδος κατά παράγοντες, Ολοκλήρωση ρητών συναρτήσεων)
10η. Ορισμένη Ολοκλήρωση (Ορισμός, Τύποι, Ιδιότητες, Θεωρήματα), Υπολογισμός Εμβαδού
επίπεδου τόπου.
11η. Γενικευμένα Ολοκληρώματα, Ολοκληρώματα με μεταβλητή στο Όριο και παραγώγισή τους.
Ολοκλήρωση συναρτήσεων ορισμένων με δύο σκέλη. Ολοκληρώματα σε πολικές συντεταγμένες.
Όγκος στερεού εκ περιστροφής.
12η. Εφαρμογή της Ορισμένης Ολοκλήρωσης σε θέματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού.
13η. Εφαρμογή της Ορισμένης Ολοκλήρωσης σε θέματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού.

Συγγράμματα

• Τερζίδης Χαράλαμπος, Λογισμός συναρτήσεων μιας μεταβλητής με στοιχεία διανυσματικής & γραμμικής άλγεβρας, Εκδόσεις Χριστοδουλίδης, Θεσσαλονίκη 2006
• Hass J., Heil C., Weir M.D., Απειροστικός Λογισμός, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Κρήτη 2005, ISBN 978-960-524-515-3, Κωδικός στον Εύδοξο: 77107082
• Μπράτσος Αθανάσιος, Μαθήματα Ανώτερων Μαθηματικών, ISBN 978-960-603-030-7, [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/424
• Παπαϊωάννου Σταύρος, Βογιατζή, Δέσποινα, Μαθηματικά Ι, ISBN 978-960-603-427-5, [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/4551

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να:
• Γνωρίζει τις αρχές λειτουργίας των βασικών τοπογραφικών οργάνων.
• Πραγματοποιήσει μετρήσεις πεδίου με το θεοδόλιχο και το σύστημα χωροβάτη-σταδία.
• Κατέχει τη θεωρία των βασικών τοπογραφικών εφαρμογών: μέτρηση οριζόντιων και κατακόρυφων γωνιών, μέτρηση αποστάσεων, ταχυμετρική αποτύπωση, γεωμετρική και τριγωνομετρική χωροστάθμηση, και τις εφαρμόζει στην πράξη.
• Μπορεί να σχεδιάζει τοπογραφικά διαγράμματα.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
• Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα

Εισαγωγή στην τοπογραφία. Θεωρία Σφαλμάτων. Όργανα και μέθοδοι μέτρησης γωνιών. Όργανα και μέθοδοι μέτρησης αποστάσεων. Όργανα και μέθοδοι μέτρησης υψομετρικών διαφορών. Εξελίξεις στην τεχνολογία των οργάνων και των μετρήσεων. Αποτύπωση σημείων λεπτομέρειας. Υπολογισμός Εμβαδών και Όγκων. Διανομή Γηπέδων. Σύνταξη τοπογραφικού διαγράμματος.

Συγγράμματα

• Μαθήματα Γεωδαισίας, 2η Έκδοση, Γεωργόπουλος Γ, Εκδόσεις Τζιόλα
• Γεωδαισία Ι: Γεωδαιτικές μετρήσεις και υπολογισμοί, Σαββαϊδης Π., Υφαντής Ι., Δούκας Ι., Εκδόσεις Κυριακίδη
• Εφαρμοσμένη Γεωδαισία, Λάμπρου Ε., Πανταζής Γ., Εκδόσεις Ζήτη
• Στοιχεία Τοπογραφίας, Στυλιανίδης Ε., Εκδόσεις Δίσιγμα
• Εφαρμοσμένη Τοπογραφία, Τόμος Α’, 3η Έκδοση, Καριώτης Γ., Παναγιωτόπουλος Ε., Εκδόσεις Δίσιγμα

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί:
• να προσεγγίζει αρχικά ένα πρόβλημα ποιοτικά,
• να κατανοεί τι συμβαίνει και προπαντός γιατί
• και στην συνέχεια, αναλύοντας το πρόβλημα και ξεκινώντας από τις πολύ βασικές αρχές και με εργαλείο
τα Μαθηματικά, να σχεδιάζει στην λύση του.
• Τέλος θα πρέπει να μπορεί να κρίνει αν η λύση στην οποία κατέληξε είναι σωστή και να αναγνωρίζει τυχόν λάθη.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Σύντομη περιγραφή μαθήματος
Το μάθημα της Φυσικής φιλοδοξεί να φέρει σε επαφή τον πρωτοετή φοιτητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών με τις θεμελιώδεις αρχές και νόμους που διέπουν αυτή καθαυτή την επιστήμη του. Στην προσπάθεια αυτή, σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξει η σύνδεση των θεμελιωδών αρχών της
Φυσικής με συγκεκριμένους τομείς εφαρμογών της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού (όπως είναι π.χ. η στατική και δυναμική των κατασκευών, ο αντισεισμικός σχεδιασμός κ.ά.). Η σύνδεση αυτή επιχειρείται σχεδόν σε κάθε διάλεξη της θεωρίας.
Στα πλαίσια των διαλέξεων της θεωρίας γίνεται προσπάθεια της επαφής με την Φυσική με μια πιο επιστημονική – μαθηματική προσέγγιση από αυτήν που έχει διδαχθεί στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Επιχειρείται η αποδέσμευση της διδασκαλίας του μαθήματος από τον κλασικό τρόπο
απομνημόνευσης νόμων και εξισώσεων. Ο φοιτητής καλείται να προσεγγίσει αρχικά το πρόβλημα ποιοτικά, να κατανοήσει τι συμβαίνει και προπαντός γιατί και στην συνέχεια, ξεκινώντας από τις πολύ βασικές αρχές και με εργαλείο τα Μαθηματικά, να οδηγηθεί στην λύση του.
Το εργαστηριακό μέρος του μαθήματος φέρνει τον φοιτητή σε επαφή με την ουσία και τις ορθές πρακτικές της πειραματικής διαδικασίας. Επικεντρώνεται, όχι μόνο στην εκτέλεση ενός αριθμού πειραμάτων, αλλά και στην κατανόηση και αντιμετώπιση των σφαλμάτων των μετρήσεων και την, μετά το πείραμα, επεξεργασία των αποτελεσμάτων και την εξαγωγή συμπερασμάτων για το υπό μελέτη φυσικό φαινόμενο.
– Περιεχόμενο διαλέξεων θεωρίας
• Το Μαθηματικό Υπόβαθρο.
Τριγωνομετρία, Διανύσματα, Παράγωγοι, Ολοκληρώματα. Εισαγωγή στην λογική των Διαφορικών Εξισώσεων
Συστήματα αναφοράς, υλικό σημείο, χρόνος, διάνυσμα θέσης, ταχύτητα επιτάχυνση. Αλλαγή συστήματος συντεταγμένων. Πολικές, κυλινδρικές και σφαιρικές συντεταγμένες. Αδρανειακά και μη αδρανειακά συστήματα
• Μηχανική Υλικού Σημείου.
Είδη Δυνάμεων: βαρύτητα, τριβή, Αντίσταση του αέρα. Στατική και Δυναμική Ισορροπία.
Κίνηση υπό την επίδραση δύναμης: σταθερή δύναμη, δύναμη ως συνάρτηση του χρόνου, δύναμη ως συνάρτηση της θέσης, δύναμη ως συνάρτηση της ταχύτητας.
Ορμή-Ώθηση. Έργο-Ενέργεια: Διατηρητικές (Συντηρητικές) και μη διατηρητικές δυνάμεις, Δυναμική Ενέργεια, Διατήρηση της Ενέργειας. Ισχύς
• Εισαγωγή στις ταλαντώσεις
Ελατήριο. Νόμος του Hook. Απλή αρμονική ταλάντωση. Εξαναγκασμένη ταλάντωση. Ταλάντωση με απόσβεση.
• Μηχανική Στερεού Σώματος.
Η κίνηση ενός στερεού σώματος. Κέντρο μάζας. Ροπή δυνάμεων. Στατική ισορροπία στερεού σώματος.
Δυναμική στερεού σώματος. Ροπή αδρανείας. Στροφορμή. Έργο και Ενέργεια στερεού.
• Θερμότητα και θερμοκρασία.
Διάδοση θερμότητας. Θερμομόνωση
– Περιεχόμενο εργαστηριακών ασκήσεων
• Πειραματική διαδικασία.
Όργανα μετρήσεων. Καταγραφή χαρακτηριστικών. Έλεγχος και βαθμονόμηση οργάνων. Σφάλματα μετρήσεων. Συστηματικά και τυχαία σφάλματα. Στατιστική αντιμετώπιση των σφαλμάτων.
• Επεξεργασία αποτελεσμάτων πειράματος.
Γραφικές παραστάσεις. Εύρεση της σχέσης μεταξύ των δύο μετρούμενων ποσοτήτων. Γραμμική παλινδρόμηση. Συντελεστής γραμμικής συσχέτισης. Άλλα είδη παλινδρόμησης.
• Διεξαγωγή δύο εκ των παρακάτω πειραματικών ασκήσεων και συγγραφή για κάθε μία από αυτές σχετικής εργασίας
o Μέτρηση συντελεστών τριβής
o Ελεύθερη πτώση
o Ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση
o Αρχή διατήρησης ενέργειας. Μηχανή Atwood
o Νόμος ελαστικότητας του Hooke και αρμονική ταλάντωση
o Απλό εκκρεμές

Συγγράμματα

• Young H., Freedman R., Πανεπιστημιακή φυσική με σύγχρονη φυσική – Τόμος Α, Εκδόσεις Παπαζήση, 2009, ISBN:978-960-02-2338-5
• Halliday D., Resnick R., Walker J., Φυσική – Τόμος Α, Εκδόσεις Gutenberg, 2012, ISBN:978- 960-01-1493-5
• Φραγκιαδάκης Ι., Φυσική και τεχνολογία, Εκδόσεις Ζήτη, 2006, ISBN:960-431-854-3
• Μυλωνάς Ν., Δαυΐδ Κ., ΦΥΣΙΚΗ, Μηχανική και Ηλεκτρομαγνητισμός, Εκδόσεις Τζιόλα, 2019, ISBN: 978-960-418-837-6
• Κλεΐδης Κ., Βοζίκης Χ., Φυσική – Μηχανική, ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, 2017, http://teachers.teicm.gr/vozikis/Physics/theory/Physics-notes.pdf

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:
• Να αναγνωρίζει τη σημασία της γεωμετρίας για το εύρος του έργου του πολιτικού μηχανικού.
• Να διακρίνει γεωμετρικές αρχές στο χώρο και να συνδέει τις γεωμετρικές του/της γνώσεις με μορφές και
κατασκευές στο δομημένο χώρο. Να αποτυπώνει στο χαρτί αντικείμενα και κατασκευές στο χώρο.
• Να αναπαριστά τρισδιάστατα αντικείμενα σε δύο διαστάσεις
• Να κατασκευάζει σε δύο και σε τρεις διαστάσεις απεικονίσεις (σχέδια) υπό κλίμακα του τρισδιάστατου
δομημένου χώρου, σύμφωνα με τη μεθοδολογία των σχεδιαστικών συμβάσεων και διεθνών προτύπων.
• Να οργανώνει στα σχέδια που παράγουν την τεχνική και κατασκευαστική πληροφορία που αναλογεί στην
κλίμακα του σχεδίου, μαζί με τους συμβολισμούς και τις διαστασιολογήσεις.
• Να επικοινωνεί και να οργανώνει στην επιφάνεια του χαρτιού με ακρίβεια και πληρότητα πληροφορία για
αντικείμενα και κατασκευές στο χώρο.
• Να είναι σε θέση να συσχετίσει την πληροφορία από σχέδια με την υλοποίηση στο φυσικό χώρο των
αντικειμένων που αναπαρίστανται και να διακρίνει την πληρότητα της πληροφορίας που του/της παρέχεται
για το σκοπό αυτό.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:
• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Το μάθημα έχει σκοπό να εισάγει τους φοιτητές στη θεωρία και τις πρακτικές της αναπαράστασης του δομημένου χώρου και στην εφαρμογή των σχεδιαστικών συμβάσεων που υποστηρίζουν τις κατασκευές στο χώρο και τα τεχνικά έργα. Οι γνώσεις αυτές έχουν επίσης στόχο να αναπτύξουν μια
σχεδιαστική γλώσσα ως βασικό εργαλείο επικοινωνίας η οποία είναι απαραίτητη μεταξύ των όλων των μηχανικών. Οι φοιτητές θα πρέπει να εμπεδώσουν τις γνώσεις αυτές, να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους και την αντίληψη του χώρου, να εμβαθύνουν στη γεωμετρική σκέψη και τις
συνθέσειςκαι να καλλιεργήσουν τις σχεδιαστικές δεξιότητές του, ώστε τελικά, να είναι σε θέση να επιλέγουν το κατάλληλο μέσο και εργαλείο που θα υποστηρίζει το έργο που θα καλούνται να επιτελέσουν.
Για το σκοπό αυτό, γίνεται μια σύντομη αναφορά (υπενθύμιση) σε βασικές αρχές της Ευκλείδειας γεωμετρίας μέσω κατασκευών βασικών γεωμετρικών σχημάτων και στερεών σωμάτων. Στη συνέχεια γίνεται μια εισαγωγή στην Παραστατική Γεωμετρία, μέσω της οποίας οι φοιτητές καλούνται να
αναπτύξουν περαιτέρω τη γεωμετρική τους σκέψη. Η Παραστατική Γεωμετρία παρέχει το θεωρητικό υπόβαθρο της μελέτης των απεικονίσεων του τρισδιάστατου χώρου σε επίπεδο (πίνακας σχεδίασης) και κατ’ επέκταση αποτελεί μέθοδο επίλυσης προβλημάτων, ειδικότερα αυτών που συνδέονται με τεχνικές εφαρμογές.
Στη συνέχεια, γίνεται μετάβαση στο Τεχνικό Σχέδιο, όπου εφαρμόζοντας τις γνώσεις και τις μεθόδους που κατακτήθηκαν παραπάνω, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να σχεδιάσουν σε δύο διαστάσεις (χαρτί) υπό κλίμακα αντικείμενα και κατασκευές του δομημένου χώρου. Διδάσκονται στη μεθοδολογία
σχεδίασης υπό κλίμακα, στη χρήση οργάνων σχεδίασης, στην οργάνωση της γεωμετρικής και κατασκευαστικής πληροφορίας με ακρίβεια και πληρότητα και στους συμβολισμούς που διέπουν τη μεθοδολογία και πρακτική σχεδίασης κτιρίων και γενικότερα, τεχνικών έργων. Απώτερος στόχος είναι να μπορούν οι φοιτητές να συνδέουν την εικόνα του φυσικού και δομημένου χώρου με τις γεωμετρικές τους γνώσεις, ώστε να είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται κάθε φορά τις πραγματικές διαστάσεις και τις γεωμετρικές ιδιαιτερότητες των προβλημάτων που καλούνται να επιλύσουν και
των προτάσεων που καλούνται να προτείνουν.
Τα θεωρητικά μαθήματα δίνουν το υπόβαθρο για την εφαρμογή των γνώσεων και υποστηρίζουν τα εργαστηριακά. Στα θεωρητικά μαθήματα οι φοιτητές επίσης λύνουν ασκήσεις, στις οποίες εν συνεχεία, εμβαθύνουν στα εργαστηριακά, τα οποία λαμβάνουν χώρα σε αίθουσες με σχεδιαστήρια.
Στα εργαστηριακά μαθήματα τηρούνται υποχρεωτικές παρουσίες.
Οι φοιτητές θα χρειαστούν τον εξοπλισμό και όργανα σχεδίασης και στα θεωρητικά και στα εργαστηριακά μαθήματα.
Περιεχόμενο διαλέξεων
• Γεωμετρικές κατασκευές επιπέδων σχημάτων
• Στοιχεία Ευκλείδειας γεωμετρίας: σημεία στον Ευκλείδειο χώρο, σχέσεις ευθειών, ευθειών – επιπέδων, επιπέδων, στερεές γωνίες, στερεά σώματα.
• Στοιχεία Παραστατικής Γεωμετρίας: μέθοδος Monge, μέθοδος υψομετρική, αξονομετρία.
• Εμβάθυνση στο σύστημα Monge: η έννοια της προβολής, παράσταση σημείου, ευθείας, επιπέδου.
Σχέσεις ευθειών και επιπέδων. Μέθοδος κατάκλισης, περιστροφής, αλλαγής. Παραστάσεις εξωτερικού περιβλήματος και τομών επιφανειών στερεού με επίπεδες έδρες και με καμπύλες επιφάνειες. Παράσταση τομών όψεις και τομές στερεού, πολύεδρων στερεών.
• Αξονομετρία: αξονομετρικά σύστήματα, ορθή αξονομετρία, μετωπική και οριζόντια αξονομετρία.
• Εισαγωγή στο γραμμικό σχέδιο: όργανα σχεδίασης, γραμμογραφία, κλίμακα σχεδίασης, οργάνωση πινακίδας. Τοπογραφικό, κατόψεις, τομές, όψεις. Σχεδίαση, διαστασιολόγηση και συμβολισμοί (πληροφορία) στην κλίμακα 1/100.
• Εισαγωγή στη σχεδίαση κτιριακών έργων στην κλίμακα 1/50: δομική ανάλυση κτιρίου, συμβολισμοί και κωδικοποίηση πληροφορίας, οργάνωση σχεδίων.
Ασκήσεις Εργαστηρίου.
• Ασκήσεις γεωμετρίας: κατασκευή επιπέδων σχημάτων
• Ασκήσεις για την παράσταση ευθειών, επιπέδων και στερεών σωμάτων στον Ευκλείδειο χώρο.
• Ασκήσεις Παραστατικής Γεωμετρίας – σύστημα Monge. Παραστάσεις εξωτερικού περιβλήματος και τομών επιφανειών στερεού με επίπεδες έδρες. Παράσταση τομών. όψεις και τομές στερεού, πολύεδρων στερεών. Αξονομετρική παράσταση στερεών σωμάτων
• Αποτύπωση και σχεδίαση υπό κλίμακα αντικειμένου στο χώρο
• Σχεδίαση κτιρίου στην κλίμακα 1/100. Κάτοψη, τομές, όψεις, αξονομετρικό.
• Σχεδίαση μικρού κτιρίου στην κλίμακα 1/50. Κάτοψη, τομές, όψεις.

Συγγράμματα

• Μαλικούτη, Στ., «ΤΕΧΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ: Στοιχεία θεωρίας και μεθολογία εφαρμογών», Σύγχρονη
  Εκδοτική, Αθήνα, 2018
• Μαλικούτη Στ., Μαρκοπούλου, Ν., «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ- Μεθοδολογία κατά τη
  σχεδίαση στην κλίμακα 1/50», Σύγχρονη Εκδοτική, Αθήνα, 2017.
• Παυλίδης,Ι., 1997, 1η έκδοση, «Γραμμικό Σχέδιο», Θεσσαλονίκη: Εκδ. Ζήτη
• Μπαγιούκ, Σ., 2016, 1η έκδοση, «Τεχνικές Σχεδιάσεις», Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σοφία
  ΑΕΕΕ. Μαρκάτης, Στ. «Παραστατική Γεωμετρία», ΤΟΣΤΡΑΣ ΑΝ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Αθήνα, 2010
• Φούντας, Γρ., «ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ», Φούντας, Αθήνα, 2005.
• Λευκαδίτης Γ., «Στοιχεία Παραστατικής Γεωμετρίας, Τόμος Ι » Ιδιωτική Έκδοση, Αθήνα,
  2010
• Λευκαδίτης Γ., «Στοιχεία Παραστατικής Γεωμετρίας, Τόμος ΙΙ » Ιδιωτική Έκδοση, Αθήνα,
  2008
• Λευκαδίτης Γ., «Μέθοδοι παραστάσεων : αξονομετρία, υψομετρία, σκιαγραφία»
  Αυτοέκδοση, Αθήνα, 2006
• Ching Fr., “Architectural Graphics”, 6th edition, John Wiley and Sons, Inc., New Jersey, 2015

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί:
• να γνωρίζει τις ιδιότητες των δομικών υλικών, τις τεχνολογίες παρασκευής, την συσχέτιση δομής και
ιδιοτήτων και την μηχανική συμπεριφορά των δομικών υλικών.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

• Εισαγωγή στην δομή των υλικών. Φυσικές και μηχανικές ιδιότητες.
• Χαρακτηριστικά, ιδιότητες φυσικών λίθων και πετρωμάτων.
• Δομικά πετρώματα- Αδρανή υλικά: Τύποι, χαρακτηριστικά και ιδιότητες.
• Κονίες: Ορισμοί, Είδη, Τρόποι παραγωγής, Μηχανισμοί πήξεως και σκληρύνσεως. Αερικές και υδραυλικές κονίες.
• Τσιμέντα: Πρώτες ύλες, Παραγωγή, Τσιμέντα Πόρτλαντ. Ενυδάτωση. Ειδικοί τύποι τσιμέντων.
Ποζολανική αντίδραση. Φυσικές, χημικές και μηχανικές ιδιότητες τσιμέντων.
• Κονιάματα: Σύνθεση. Κατηγορίες. Ιδιότητες – χαρακτηριστικά (Πρόσφυση, αντοχές, ανθεκτικότητα).
Εισαγωγή στην τοιχοποιία (Είδη, αντοχές).
• Κεραμικά Υλικά (Οπτόπλινθοι: Ιδιότητες, Αντοχές).
• Εισαγωγή στο σκυρόδεμα.
• Εισαγωγή στα μεταλλικά υλικά.

Συγγράμματα

• [68382921]: ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
• [13875]: ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ: ΜΙΚΡΟΔΟΜΗ, ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ, ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ, P. KUMAR MEHTA, PAULO J. M.
  MONTEIRO

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:
• κατανοούν τον τρόπο λειτουργίας των Η/Υ,
• συνειδητοποιούν την αξία των Η/Υ στην επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού,
• κατανοούν τους κανόνες συγγραφής επιστημονικών κειμένων
• κάνουν ορθή χρήση και αξιολόγηση του κύρους των πληροφοριών που βρίσκουν στο internet
• να σέβονται τα πνευματικά δικαιώματα τρίτων

• Αυτόνομη εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Σύντομη περιγραφή μαθήματος:
Το μάθημα αποσκοπεί στο να δώσει στους φοιτητές κάποιες βασικές γνώσεις για τη δομή των
σύγχρονων ηλεκτρονικών υπολογιστών και την χρήση τους ως καθημερινό βοηθό στην επιστήμη τους.
Επίσης προσφέρει μια γνωριμία με τους κανόνες και τις διεθνείς πρακτικές της συγγραφής
επιστημονικών κειμένων.
– Περιεχόμενο διαλέξεων:
o Παρουσίαση ενός Η.Υ. Λειτουργικά Συστήματα. Βασικές εργασίες με τα Windows.
o Γρήγορη παρουσίαση του Word. Επεξεργαστής εξισώσεων.
o Εισαγωγή πινάκων, εικόνων, σχημάτων και στοίχιση τους. Επικεφαλίδες και δημιουργία πίνακα
περιεχομένων
o Παρουσίαση του Excel. Προγραμματισμός απλών προβλημάτων.
o Γραφικές παραστάσεις πειραματικών δεδομένων και συναρτήσεων.
o Επεξεργασία πειραματικών δεδομένων. Ευθύγραμμη παλινδρόμηση και συσχέτιση. Εκθετική και
Λογαριθμική συσχέτιση.
o Η εντολή IF. Γραφικές παραστάσεις συναρτήσεων με περισσότερα σκέλη.
o Λύση προβλημάτων της Γραμμικής Άλγεβρας με τη βοήθεια έτοιμων συναρτήσεων (mdeterm,
minverse, mmult).
o Κανόνες συγγραφής επιστημονικών κειμένων. Δομή μιας επιστημονικής εργασίας.
o Αναζήτηση βιβλιογραφικών δεδομένων. Αξιόπιστες πηγές. Επιστημονικά περιοδικά.
o Πνευματικά δικαιώματα και λογοκλοπή. Κανόνες ορθής χρήσης πληροφοριών, εικόνων, σχημάτων
από έργα τρίτων.
o Κανόνες και μέθοδοι συγγραφής αναφορών

Συγγράμματα

• Καβουσανός Ε., Εφαρμογές Μαθηματικού Λογισμού – Παρουσίαση με την χρήση του excel,
  Εκδόσεις Μπένου, 2012, ISBN: 978-960-8249-93-6
• Κουϊμτζής Μ., Υπολογιστικές Excel-ίξεις στο έργο του μηχανικού, Εκδόσεις Ζήτη, 2006, ISBN:
  960-431-994-9
• Βοζίκης Χρήστος, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: ΙI. Εκκαθάριση των Ανοικτών Ακαδημαϊκών
  Μαθημάτων από Πνευματικά Δικαιώματα Τρίτων. Εκδόσεις Τ.Ε.Ι. Κεντρικής Μακεδονίας,
  2014, Διεθνής Άδεια Creative Commons: Αναφορά Δημιουργού – Παρόμοια Διανομή 4.0

Η κατανόηση, εκ μέρους των σπουδαστών, της επίδρασης των δυνάμεων και ροπών στην στατική ισορροπία
επίπεδων γραμμικών απαραμόρφωτων φορέων. Η ανάπτυξη στατικού αισθητηρίου σχετικά με την επάρκεια
συνδέσμων για την επίτευξη στερεότητας και ισοστατικότητας δικτυωτών φορέων. Η ανάπτυξη ικανότητας
υπολογισμού και αξιολόγησης των αξονικών δυνάμεων που αναπτύσσονται στα μέλη των ραβδωτών
φορέων και των μετατοπίσεων των κόμβων.

• Δημιουργία του αναγκαίου υπόβαθρου, ώστε να γίνεται δυνατή η πλήρης κατανόηση των εννοιών και των
τεχνικών στατικής επίλυσης δικτυωτών φορέων και υπολογισμού κέντρου βάρους επιφανειών.

• Εισαγωγή στη Μηχανική. Αρχές διανυσματικού λογισμού. Δύναμη και ροπή. Ροπή δύναμης ως
προς σημείο και ως προς άξονα. Ζεύγος δυνάμεων. Παράλληλη μεταφορά δύναμης. Αναγωγή
συστήματος δυνάμεων.
• Σύνθεση συντρεχουσών και παραλλήλων δυνάμεων – γραφικός και αναλυτικός υπολογισμός
συνισταμένης. Ανάλυση δυνάμεων σε συνιστώσες. Δυνάμεις στο χώρο.
• Υπολογισμός εμβαδού επιφανειών και καθορισμός κέντρου βάρους απλών και σύνθετων
επιφανειών.
• Συνθήκες ισορροπίας στερεού σώματος. Μηχανισμοί, ισοστατικοί και υπερστατικοί φορείς,
βαθμοί ελευθερίας, είδη στήριξης φορέων.
• Διάγραμμα ελευθέρου σώματος. Υπολογισμός αντιδράσεων φορέων.
• Δικτυωτοί φορείς. Μόρφωση – στοιχεία. Αναλυτική μέθοδος των κόμβων. Η μέθοδος των τομών
Ritter.
• Σύνθετα δικτυώματα. Τριαρθρωτά δικτυώματα.
• Αρχή των δυνατών έργων. Υπολογισμός μετατοπίσεων κόμβων δικτυωμάτων.

Συγγράμματα

• http://users.teilar.gr/~p.lokkas/Stat.pdf
• Βαρδουλάκη Ι., Γιαννακόπουλου Α. «Τεχνική Μηχανική Ι», Εκδόσεις Συμμετρία 2004.
• Ν. Αραποστάθη, Δ. Αραποστάθη. «Τεχνική Μηχανική – Μηχανική Ι», Εκδόσεις Ίων, 2007.
• Π. Βουθούνη. «Μηχανική Απαραμόρφωτου Στερεού», Εκδόσεις Α. Βουθούνη, 2017.
• Beer F., Johnston E.R., Mazurek D., «Στατική – Τεχνική Μηχανική», Εκδόσεις Τζιόλα, 2018
• Θ. Γεωργόπουλου, «Στατική του απαραμόρφωτου σώματος», Έκδοση Π. Γεωργόπουλος,
  2018.
• Hassan Al Nageim, «Structural Mechanics: Loads, Analysis, Design and Materials», Prentice
  Hall, 2003.
• R. Hulse, «Structural Mechanics», Red Globe Press, 2000.
• Hulse, R. Cain, J., «Structural Mechanics», Macmillan, 1994.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί:
1. την Συνδυαστική ανάλυση,
2. την θεωρία Πιθανοτήτων,
3. την βασική απογραφική Στατιστική,
4. τις βασικές Συναρτήσεις Κατανομής,
5. τις βασικές εφαρμογές τους σε θέματα Εκτιμητικής, και
6. την Παλινδρόμηση – Συσχέτιση,
δυνάμενος να τα εφαρμόσει στην Επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού, αλλά και γενικότερα στην περεταίρω
ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης.

• Κατανόηση και εμπέδωση των βασικών Μαθηματικών εννοιών και
• χρήση τους σε βασικά προβλήματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού και ιδιαίτερα σε θέματα
Τεχνικής Μηχανικής.

Περιεχόμενα διαλέξεων ανά εβδομάδα μαθημάτων
1η. Συνδυαστική Ανάλυση (Μεταθέσεις, Επαναληπτικές Μεταθέσεις, Συνδυασμοί, Διατάξεις,
Επαναληπτικές Διατάξεις, Επαναληπτικοί Συνδυασμοί). Η αρχή της Απαρίθμησης. Παραδείγματα.
2η. Βασικές έννοιες της Στατιστικής (Τυχαία Μεταβλητή, Πληθυσμός, Δείγμα). Μέθοδοι και
Οργάνωση Δειγματοληψίας. Το Ερωτηματολόγιο.
3η. Απογραφική Στατιστική. Κλάσεις – Συχνότητες – Αθροιστική και Σχετική Συχνότητα. Στατιστικοί
Πίνακες και Γραφήματα.
4η. Παράμετροι Κεντρικής Τάσης (Αριθμητικός – Γεωμετρικός – Αρμονικός μέσος, Επικρατούσα Τιμή
και Διάμεσος. Ιδιότητες. Παράμετροι Διασποράς (Διακύμανση και Τυπική Απόκλιση). Οι ίδιες
παράμετροι σε δεδομένα δοσμένα σε Κλάσεις. Μετασχηματισμοί και ιδιότητές τους. Ο
μετασχηματισμός Ζ.
5η. Πιθανότητες (Πείραμα τύχης, Δειγματοχώρος, Απλό Ενδεχόμενο, Ενδεχόμενο). Υπενθυμίσεις από
τη Θεωρία Συνόλων, Διαγράμματα του Venn, αποδείξεις ιδιοτήτων. Η έννοια της Πιθανότητας και
ιδιότητες της.
6η. Ασκήσεις Πιθανοτήτων. Πιθανότητες υπό Συνθήκη. Ιδιότητες. Το Θεώρημα του Bayes.
7η – 8η. Συναρτήσεις Κατανομής Πιθανότητας σε Διακριτές Τυχαίες Μεταβλητές (Ορισμοί,
Συμβολισμοί, Μαθηματική Ελπίδα – Διακύμανση και ιδιότητές τους, Αθροιστική Πιθανότητα).
Διωνυμική Κατανομή. Κατανομή Poisson. Παραδείγματα.
Συναρτήσεις Κατανομής σε Συνεχείς Τυχαίες Μεταβλητές (Ορισμοί, Συμβολισμοί, Μαθηματική
Ελπίδα – Διακύμανση και ιδιότητές τους). Η Ομοιόμορφη Κατανομή.
9η. Πολυωνυμικές και Εκθετικές Συναρτήσεις Κατανομής Πιθανότητας. Η Κανονική Κατανομή και η
Τυπική Κανονική Κατανομή. Παραδείγματα.
10η – 11η. Η Κατανομή του Student (t-Κατανομή).
Εκτιμητική (Κατανομές Δειγματοληψίας για τον Μέσο Όρο, για Διαφορές Μέσων Όρων και για
Αναλογίες.
Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (Κ.Ο.Θ.). Διαστήματα Εμπιστοσύνης για τον Μέσο Όρο.
12η. Διαστήματα Εμπιστοσύνης για τη Διαφορά των Μέσων Όρων.
Παλινδρόμηση (Ευθύγραμμη, Εκθετική και Λογαριθμική) και Συσχέτιση.
13η. Βασικές Έννοιες Χρονολογικών Σειρών (Ορισμός, Πίνακες και Γραφικές Παραστάσεις, Κινητοί
Μέσοι, Κεντρική Τάση – Περιοδικότητα – Τυχαίοι Παράγοντες).

Συγγράμματα

• Ζαφειρόπουλος Κωνσταντίνος, Εισαγωγή στη Στατιστική και τις Πιθανότητες (2η έκδοση),
  Εκδόσεις Κριτική, Θεσσαλονίκη 2017, ISBN: 9789605861476, Κωδικός στον Εύδοξο:
  59368069
• Χαλικιάς Ιωάννης, Στατιστική: Μέθοδοι Ανάλυσης για Επιχειρηματικές Αποφάσεις (4η
  έκδοση), Εκδόσεις Rosili, Αθήνα 2017, ISBN 978-618-5131-20-3, Κωδικός στον Εύδοξο:
  59377478
• Ζαφειρόπουλος Κ., Μυλωνάς Ν., Στατιστική με SPSS, Εκδόσεις Τζιόλας, Θεσσαλονίκη 2017,
  ISBN 9789604186808
• Παπαϊωάννου Σταύρος, Σημειώσεις, Ηλεκτρονική Διεύθυνση:
  http://pde.teiser.gr/papaioannou/stoixia_pithanotiton_statistikis.asp

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται και να
χρησιμοποιεί:
1. τις συναρτήσεις περισσοτέρων μεταβλητών και να αναγνωρίζει τις γραφικές τους παραστάσεις,
2. τις έννοιες της μερικής παραγώγου και του ολικού διαφορικού,
3. την λύση διπλών και τριπλών ολοκληρωμάτων,
4. τις βασικές έννοιες της Διαφορικής Γεωμετρίας,
5. τα επικαμπύλια και τα επιφανειακά ολοκληρώματα,
6. τις εφαρμογές τους σε θέματα της Μηχανικής,
στην Επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού, αλλά και γενικότερα στην περεταίρω ανάπτυξη της κριτικής και
δημιουργικής σκέψης.

• Κατανόηση και εμπέδωση των βασικών Μαθηματικών εννοιών και
– 2 –
• χρήση τους σε βασικά προβλήματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού και ιδιαίτερα σε θέματα
Τεχνικής Μηχανικής.

Περιεχόμενα διαλέξεων ανά εβδομάδα μαθημάτων
1η. Εισαγωγή της έννοιας των συναρτήσεων δύο πραγματικών μεταβλητών. Παραδείγματα γραφικών
παραστάσεων. Σφαίρα, Ελλειψοειδές, Παραβολοειδές, Κώνος, τομές επιφανειών και επιπέδων.
Πεδίο Ορισμού και ορισμός της συνέχειας της z=f(x,y).
2η. Η έννοια της μερικής παραγώγου, φυσική και γεωμετρική ερμηνεία. Τύποι και θεωρήματα των
μερικών παραγώγων. Η έννοια του Ολικού Διαφορικού. Μερικές παράγωγοι ανώτερης τάξης.
3η. Μελέτη Ακρότατων. Το πρόβλημα της ευθείας ελαχίστων τετραγώνων. Ακρότατα υπό συνθήκες.
4η. Διπλά ολοκληρώματα, φυσική και γεωμετρική ερμηνεία τους, ιδιότητες και τρόπος υπολογισμού.
Είδη τόπων ολοκλήρωσης. Εφαρμογές.
5η. Διπλά ολοκληρώματα. Αλλαγή μεταβλητών. Πολικές συντεταγμένες. Γενίκευση του προβλήματος
της αλλαγής μεταβλητών. Ροπή αδρανείας μιας επίπεδης επιφάνειας.
6η. Τριπλά ολοκληρώματα. Φυσική ερμηνεία τους. Ιδιότητες και μέθοδος υπολογισμού.
7η – 8η – 9η. Βασικές γνώσεις Διανυσματικής Ανάλυσης: Βαθμωτά (αριθμητικά) και Διανυσματικά
Πεδία. Διανυσματικές συναρτήσεις. Παράγωγος Διανυσματικής Συνάρτησης. Γωνιακή ταχύτητα.
Ομαλή κυκλική κίνηση. Μήκος τόξου καμπύλης. Παράγωγος της z=f(x,y) σε δοσμένη κατεύθυνση.
Ολοκλήρωση Διανυσματικών Συναρτήσεων. Κλίση βαθμωτών πεδίων. Απόκλιση και Στροφή
Διανυσματικών πεδίων.
10η – 11η. Επικαμπύλια Ολοκληρώματα (Ορισμός, Ιδιότητες και μέθοδος υπολογισμού). Επικαμπύλια
Ολοκληρώματα ανεξάρτητα από τον δρόμο ολοκλήρωσης. Δυναμικό συντηρητικού πεδίου.
12η. Επιφανειακά Ολοκληρώματα (Ορισμός, Ιδιότητες και μέθοδος υπολογισμού).
13η. Θεωρήματα του Stokes και Ostrogradsky

Συγγράμματα

• Τερζίδης Χαράλαμπος, Λογισμός Συναρτήσεων πολλών Μεταβλητών & Διαφορικές
  Εξισώσεις, Εκδόσεις Ανικούλα, Θεσσαλονίκη 2006 ISBN: 9789605160319
• Hass J., Heil C., Weir M.D., Απειροστικός Λογισμός, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης,
  Κρήτη 2015, ISBN 978-960-524-515-3, Κωδικός στον Εύδοξο: 77107082
• Μπράτσος Αθανάσιος, Μαθήματα Ανώτερων Μαθηματικών, ISBN 978-960-603-030-7,
  [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική
  Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/424
• Παπαϊωάννου Σταύρος, Σημειώσεις, Ηλεκτρονική Διεύθυνση:
  http://pde.teiser.gr/papaioannou/Mathimatika_2.asp

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να:
• Έχει βασικές γνώσεις για τα συστήματα αναφοράς και τους μετασχηματισμούς συντεταγμένων, ενώ είναι σε
θέση να ανάγει βασικά τοπογραφικά μεγέθη σε διάφορες επιφάνειες αναφοράς.
• Μπορεί να πραγματοποιήσει τοπογραφικές μετρήσεις κατασκευάζοντας πολυγωνομετρικές οδεύσεις, να
υπολογίζει συντεταγμένες σημείων λεπτομέρειας εφαρμόζοντας τις μεθόδους της εμπροσθοτομίας, της
οπισθοτομίας, του προβλήματος Hansen κ.ά.
• Γνωρίζει και είναι σε θέση να εφαρμόσει διάφορες υψομετρικές μεθόδους όπως: απλή γεωμετρική
χωροστάθμηση, τριγωνομετρική υψομετρία, τριγωνομετρική υψομετρία ακριβείας κ.ά.
• Μπορεί να σχεδιάζει τοπογραφικά διαγράμματα και να χαράσσει σημεία στο πεδίο.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
• Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
• Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου

Ο τοπογραφικός χώρος και η απεικόνισή του. Συστήματα αναφοράς. Μετασχηματισμοί
συντεταγμένων. Αναγωγή τοπογραφικών μεγεθών σε διάφορες επιφάνειες αναφοράς.
Προσδιορισμοί τοπογραφικών σημείων αναφοράς. Πολυγωνικές Οδεύσεις (ανοιχτές, κλειστές,
εξαρτημένες, ανεξάρτητες). Προσδιορισμός τοπογραφικών σημείων με τομές, Αλληλοτομίες:
Εμπροσθοτομία, Οπισθοτομία, Καταβιβασμός Σημείου, Πρόβλημα Hansen κ.ά. Αποτύπωση σημείων
λεπτομερειών. Γεωμετρική Χωροστάθμηση. Τριγωνομετρική Υψομετρία. Τριγωνομετρική Υψομετρία
Ακριβείας. Χάραξη Σημείων. Χάραξη Ευθυγραμμιών. Τοπογραφικά διαγράμματα. Σύνταξη
Τοπογραφικού Διαγράμματος.

Συγγράμματα

• Εφαρμοσμένη Γεωδαισία, Λάμπρου Ε., Πανταζής Γ., Εκδόσεις Ζήτη
• Μαθήματα Γεωδαισίας, 2η Έκδοση, Γεωργόπουλος Γ, Εκδόσεις Τζιόλα
• Γεωδαισία ΙΙ: Τοπογραφικές Αποτυπώσεις -Χαράξεις, Σαββαϊδης Π., Υφαντής Ι., Δούκας Ι.,
  Εκδόσεις Κυριακίδη
• Εφαρμοσμένη Τοπογραφία, Τόμος Β’, 2η Έκδοση, Παναγιωτόπουλος Ε., Καριώτης Γ.,
  Συμεωνίδης Π., Εκδόσεις Δίσιγμα

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
• να δημιουργούν με το συγκεκριμένο λογισμικό πλήρη δισδιάσταστα σχέδια κτιρίων (κατόψεις, τομές, όψεις)
και διαμορφώσεις υπαίθριου χώρου σε οικόπεδο.
• να τοποθετούν την κατασκευαστική πληροφορία που συνοδεύει την κλίμακα 1/50 στα κτίρια, τα απαραίτητα
σύμβολα και κάθε είδους σχετική κωδικοποίηση με τα σχέδια εφαρμογής.
• να οργανώνουν πινακίδες και φακέλους σχεδίων.
• να εκτυπώνουν τα ζητούμενα σχέδια υπό κλίμακα.
• να επικοινωνούν σχεδιαστική πληροφορία μεταξύ άλλων εφαρμογών.
• να μπορεί να κάνει τη μετάβαση σε λογισμικά παρόμοιας δομής και να ενημερώνεται με ευχέρεια στις
αναβαθμισμένες εκδόσεις τους.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:
• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Εργασία σε διεθνές περιβάλλον
• Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
• Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Το μάθημα στοχεύει στην εκμάθηση αρχιτεκτονικού και οικοδομικού σχεδίου με ψηφιακά λογισμικά
σχεδιασμού. Το βασικό λογισμικό θα είναι το AutoCAD (Autodesk). Με τα λογισμικά αυτά δίνεται η
δυνατότητα για ακριβή σχεδίαση, για ταχείες αλλαγές και μετατροπές των αντικειμένων σχεδιασμού,
για αποτελεσματικότερη οργάνωση των φακέλων σχεδίων καθώς και για επικοινωνία μεταξύ
διαφορετικών εφαρμογών και προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται από τους μηχανικούς. Στόχος
είναι η γεωμετρική και κατασκευαστική πληροφορία για κάθε έργο να είναι εύκολα προσβάσιμη και
διαχειρίσιμη μεταξύ των συνεργαζόμενων μηχανικών και φορέων που σχετίζονται με το έργο.
Οι φοιτητές καλούνται να εδραιώσουν τις απαραίτητες γνώσεις για τον ψηφιακό σχεδιασμό των
έργων, να καλλιεργήσουν τις σχεδιαστικές δεξιότητες στο συγκεκριμένο λογισμικό, να αντιληφθούν
τις διαστάσεις στην επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών χρηστών καθώς και τις δυνατότητες στη
διασύνδεση των δεδομένων για κάθε έργο και τις εφαρμογές της.
Το μάθημα δεν αποτελεί εκμάθηση αποκλειστικά ενός λογισμικού αλλά επιχειρεί να εισάγει μέσω
αυτού τη φιλοσοφία χρήσης των σχεδιαστικών λογισμικών γενικότερα, ώστε οι φοιτητές να είναι σε
θέση να μεταβούν σε και σε άλλα λογισμικά και να παρακολουθούν τις εκάστοτε αναβαθμίσεις τους.
– Δομή μαθήματος θεωρίας – διαλέξεων:
• Εισαγωγή στο AutoCAD – Εξέλιξη, τρέχουσα έκδοση. Μέθοδοι αποθήκευσης (.dwg, .dxf, dwt).
Περιβάλλον σχεδιασμού. Toolbars, Command Line, Palettes. Format Menu.
• Συντεταγμένες. Εντολές δημιουργίας αντικειμένων (draw), μετατροπής (modify), βοηθοί
σχεδιασμού.
• Διαγραμμίσεις, κείμενα, blocks, διαστάσεις
• Insert Menu, επικοινωνία και ανταλλαγή με άλλες εφαρμογές, drawing utilities, templates.
• Εντολές παραμετρικής σχεδίασης, εφαρμογή σε χαράξεις εξωτερικού χώρου.
• Εκτυπώσεις.
• Ανάλυση δομής κτιριακού έργου. Θεμελίωση, πλάκες, υποστηλώματα, δοκοί.Τοιχοποιίες,
κουφώματα, δώματα, στέγες, εξώστες, στηθαία, κιγκλιδώματα, κλίμακες επικοινωνίας.
• Σχεδιασμός τοπογραφικού, διαμόρφωση υπαίθριων χώρων, συμβολισμοί, υπομνήματα
• Κωδικοποίηση σχεδίων, οργάνωση μελέτης και φακέλου σχεδίων.
– Δομή μαθήματος Εργαστηρίου:
Το μάθημα αρθρώνεται γύρω από την εκπόνηση τριών ατομικών εργασιών, οι οποίες κυρίως
δουλεύονται στους χώρους διδασκαλίας του Εργαστηρίου, την ώρα του μαθήματος, παρουσία του
διδάσκοντα:

Εργασία 1η: Σχεδίαση επίπλων κατοικίας.
Εργασία 2η: Σχεδίαση ισόγειας κατοικίας: κάτοψη ισογείου, κάτοψη δώματος, τομές, όψεις.
Πληροφορία σε κλίμακα 1/50.
Εργασία 3η:
• Σχεδίαση διώροφης κατοικίας σε οικόπεδο: διαμόρφωση οικοπέδου, κατόψεις
ισογείου/ορόφου/στέγης-δώματος, τομές, όψεις.
• Εκτυπώσεις πινακίδων με τα σχέδια, κλίμακες 1/100, 1/50.
Οι εργασίες, προκειμένου να ολοκληρωθούν θα πρέπει να δουλεύονται και επιπλέον των ωρών των
μαθημάτων. Στο μάθημα του εραστηρίου τηρούνται υποχρεωτικά παρουσίες. Οι χώροι του
Εργαστηρίου Η/Υ είναι διαθέσιμοι για τους φοιτητές, είτε για εξάσκηση, είτε για την υποστήριξη
εκπόνησης των εργασιών.

Συγγράμματα

• Μαλικούτη, Στ., Μαρκοπούλου, Ν., «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ: μεθοδολογία κατά τη
  σχεδίαση στην κλίμακα 1:50», Σύγχρονη Εκδοτική, Αθήνα, 2017.
• Omura, G., Benton, B.C., “Mastering AutoCAD 2019 and AutoCAD LT 2019”, Sybex, 1st
  edition, 2018.
• Κάππος, Ι., «Δουλέψτε με το AutoCAD 2017», Κλειδάριθμος, Αθήνα, 2017.
• Κάππος, Ι., «Εισαγωγή στο AutoCAD 2010», Κλειδάριθμος, Αθήνα, 2010.
• Τζουβαδάκης, Ι, Γούσης, Χ., «2d & 3d σχέδιο στο AutoCAD», Συμμετρία, Αθήνα, 2007.
• Βενέρης, Ι., «ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ: Έννοιες και Τεχνολογίες», Τζιόλας,
  Θεσσαλονίκη, 2011.
• Κουρνιάτης, Ν., «Τεχνικές αναπαράστασης με γεωμετρικές μεθόδους και σύγχρονα
  ψηφιακά μέσα», Τζιόλας, Θεσσαλονίκη, 2018.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:
• κατανοούν τον τρόπο λειτουργίας των Η/Υ,
• γνωρίζουν τις βασικές αρχές βασικές αρχές του προγραμματισμού,
• συνειδητοποιούν την αξία των Η/Υ στην επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού,
• δομούν μικρά προγράμματα για εφαρμογές μηχανικού, και
• υπολογίζουν μέσω προγραμματισμού Η/Υ αριθμητικά προβλήματα της επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

o Εισαγωγικά περί Προγραμματισμού. Αλγόριθμοι και λογικά Διαγράμματα. Περιβάλλον Matlab
(Octave). Γραμμή εντολών. Σταθερές, μεταβλητές, πίνακες, συναρτήσεις βιβλιοθήκης.
o Αριθμητικές Πράξεις με απλές μεταβλητές και πίνακες. Εντολές και αρχεία βοήθειας.
o Συγγραφή προγράμματος. Αρχεία .m. Εντολές εισόδου, εξόδου, input, disp, fprintf. Συναρτήσεις
χρήστη τύπου inline. Εκτέλεση προγράμματος. Αποσφαλμάτωση.
o Εντολές απόφασης (if, switch).
o Εντολές επανάληψης (for, while). Μετρητές, αθροιστές. Δείκτες πίνακα.
o Γραφικές παραστάσεις. Εντολές Plot, figure, hold, axis, xlabel, ylabel, title, plot3.
o Γραφήματα 3D (meshgrid, mesh, surf, contour)
o Συναρτήσεις χρήστη τύπου function. Κλήση συναρτήσεων. Αναδρομή
o Αρχεία δεδομένων, ανάγνωση, εγγραφή.
o Το συμβολικό πακέτο. Συμβολικές μεταβλητές, συναρτήσεις, ρίζες, παράγωγοι, ολοκληρώματα,
διαφορικές.
o Μοντελοποίηση δεδομένων: Προσαρμογής καμπύλης σε δεδομένα, Προσαρμογή καμπύλης στο
Matlab

Συγγράμματα

• Γραββάνης Γιώργος, Γιαννουτάκης Κωνσταντίνος, Προγραμματισμός με τη Χρήση Matlab,
  Εκδόσεις Α. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΙΑ ΟΕ, 2012, ISBN: 978-960-491-057-1
• Stormy Attaway, Matlab: Μια πρακτική εισαγωγή στον προγραμματισμό και την επίλυση
  προβλημάτων, Εκδόσεις Κλειδάριθμος ΕΠΕ, 2016, ISBN: 978-960-461-663-3
• Musto J., Howard W., Williams R., Υπολογιστική Μηχανική με Matlab και Excel, Εκδόσεις
  Τζιόλα, 2015, ISBN: 978-960-418-504-7

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν σε βάθος τις
ιδιότητες σκυροδέματος και χαλύβων οπλισμού και να εφαρμόζουν τους κανονισμούς και κριτήρια
συμμόρφωσης σκυροδέματος και χαλύβων οπλισμού σκυροδέματος.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

• Σκυρόδεμα: Α’ ύλες, πρόσθετα και πρόσμικτα. Μελέτη σύνθεσης-Κοκκομετρικές καμπύλες.
• Νωπό σκυρόδεμα: Ιδιότητες, Μεταφορά, Διάστρωση, Συντήρηση, Λήψη δοκιμίων. Σκυροδέτηση σε
ειδικές συνθήκες.
• Σκληρυμένο σκυρόδεμα: Μικροδομή. Αντοχές, Σταθερότητα όγκου. Ανθεκτικότητα. Κριτήρια
συμμόρφωσης και Αποδοχή φορτίου ή παρτίδας σκυροδέματος.
• Ειδικά Σκυροδέματα: Αυτοσυμπυκνούμενο, Υψηλής αντοχής, Ινοπλισμένο, Εκτοξευόμενο.
• Χάλυβες οπλισμού σκυροδέματος: Μέθοδοι παραγωγής, ονοματολογία, Λειτουργικές ιδιότητες και
τεχνικά χαρακτηριστικά. Διάβρωση. Συγκολλήσεις χαλύβων. Συμμόρφωση ποιότητας χαλύβων
οπλισμού σκυροδέματος. Έλεγχοι. Διαμόρφωση χαλύβων στις κατασκευές.
• Κανονισμός Σκυροδέματος. Κανονισμός χαλύβων οπλισμού

Συγγράμματα

• [1982]: ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
• [68382921]: ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
• [13875]: ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ: ΜΙΚΡΟΔΟΜΗ, ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ, ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ, P. KUMAR MEHTA, PAULO J. M.
  MONTEIRO

Το μάθημα στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών του Τμήματος σε έννοιες που καλύπτουν θέματα
Εφαρμοσμένης Γεωλογίας σε Έργα Μηχανικού με έμφαση στην ειδικότητα του Πολιτικού Μηχανικού και στο περιβάλλον.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής / τρια θα είναι σε θέση να:

• επεξεργαστεί, αναλύσει και αξιοποιήσει πληροφορίες που σχετίζονται με το ρόλο των γεωλογικών σχηματισμών και δομών καθώς και του υπόγειου νερού στο περιβάλλον και σε τεχνικά έργα.
• Να αξιολογήσει τη γεωτεχνική συμπεριφορά των γεωλογικών σχηματισμών υπό διάφορες συνθήκες.
• Να εκτιμήσει πιθανούς γεωτεχνικούς κινδύνους και να λάβει αποφάσεις για μέτρα πρόληψης
  ή/και αντιμετώπισης.
• Να αξιολογήσει, με βάση τα υδρολιθολογικά και μηχανικά χαρακτηριστικά των γεωλογικών σχηματισμών, περιβαλλοντικές παραμέτρους και κινδύνους.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
• Αυτόνομη εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Σχεδιασμό και διαχείριση έργων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Περιεχόμενο διαλέξεων:

• Δημιουργία-σύσταση και εξέλιξη της γης, θεωρία λιθοσφαιρικών πλακών.
• Στοιχεία δομής και δημιουργίας γεωλογικών σχηματισμών και δομών.
• Στοιχεία Γενικής Γεωλογίας (στρωματογραφία, τεκτονική, θεμελιώδεις έννοιες, απεικονίσεις επί
  χαρτών).
• Στοιχεία γεωμορφολογίας, αποσάθρωση, διάβρωση, καρστικά φαινόμενα με έμφαση στις
  επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και στα τεχνικά έργα.
• Σεισμοί. Γένεση, αποτίμηση, κίνδυνος σεισμών, επιπτώσεις στα Τεχνικά Έργα και στο περιβάλλον. Πρόληψη και αντιμετώπιση καταστροφών από σεισμούς.
• Υπόγεια νερά και τεχνικά έργα.
• Εφαρμοσμένη γεωλογία σε έργα πολιτικού μηχανικού. Γεωτεχνικά προβλήματα σε τεχνικά έργα,
  κατολισθήσεις, καθιζήσεις. Παράγοντες αστάθειας και μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης.
• Ταξινομήσεις γεωλογικών σχηματισμών. Δείκτες βραχομάζας (RQD, GSI)

Περιεχόμενα Ασκήσεων:

• Γεωμετρικά στοιχεία προσανατολισμού γεωλογικών διεπιφανειών
• Τοπογραφικοί χάρτες και ανάγλυφο
• Κατασκευή γεωλογικών τομών
• Γεωλογικές Τομές και εκτίμηση γεωτεχνικών συνθηκών υπεδάφους
• Ταξινόμηση βραχομάζας με βάση δείκτες

Συγγράμματα

• Γ. Κούκης, Ν. Σαμπατακάκης. Τεχνική Γεωλογία 2η Έκδοση. Εκδόσεις Παπασωτηρίου. Αθήνα
  2019. ISBN: 978-960-471-130-1
• Σεραφείμ Σαββίδης. Περιβαλλοντική Τεχνική Γεωλογία. Εκδόσεις S.G.S. Σεραφείμ Γ.
  Σαββίδης, Κοζάνη 2014. ISBN: 978-618-80374-0-3.
• Παπανικολάου Δημήτρης, Γεωλογία, Η Επιστήμη Της Γης, Εκδόσεις Σ. Πατάκης, 2007.
• F. G. Bell. Engineering Geology 2nd. Ed. Elsevier Ltd. 2007
• John C. Lommler. Geotechnical Problem Solving. John Wiley & Sons, 2012.

Η εξοικείωση των σπουδαστών, με τις έννοιες της τάσης και της παραμόρφωσης συνεχών ελαστικών μέσων και της σχέσης τάσεων – παραμορφώσεων στην ελαστική περιοχή. Η κατανόηση των εξισώσεων ισορροπίας και συμβιβαστού. Η χρησιμοποίηση των συνοριακών συνθηκών. Η ικανότητα εφαρμογής αναλυτικών, ενεργειακών και αριθμητικών μεθόδων για τον καθορισμό παραμορφώσεων σε ραβδωτούς και ολόσωμους φορείς.

• Απόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων σχετικά με τη συμπεριφορά συνεχών παραμορφώσιμων ελαστικών μέσων. Εφαρμογή σε επίλυση προβλημάτων δύο και τριών διαστάσεων.

• Τάσεις. Ορθή και διατμητική τάση. Τανυστής τάσης. Εξισώσεις ισορροπίας.
• Βασικές αρχές ελαστικότητας – πλαστικότητας. Συνεχή μέσα. Ομογενή – ισότροπα υλικά. Μικρές και μεγάλες παραμορφώσεις. Φαινόμενα 2ης τάξης. Στατικά και δυναμικά φορτία.
• Αλλαγή συστήματος συντεταγμένων. Μετασχηματισμός τάσεων.
• Κύριες τάσεις – κύριοι άξονες. Κύκλοι του Mohr. Αναλλοίωτες των τάσεων. Τρισδιάστατη και
  επίπεδη εντατική κατάσταση.
• Παραμορφώσεις. Τανυστής παραμόρφωσης. Νόμοι συμπεριφοράς υλικών, σχέση τάσεων –
  παραμορφώσεων. Οι εξισώσεις συμβιβαστού.
• Γραμμική ελαστικότητα. Καταστατικές εξισώσεις. Μηχανικά χαρακτηριστικά υλικών. Νόμος του
  Hooke. Μέτρο Ελαστικότητας. Συντελεστής Poisson. Μέτρο ολίσθησης. Ελαστοπλαστικά υλικά.
• Ιδιότητες ρευστών. Ιξώδες.
• Συνοριακές συνθήκες. Αρχή της επαλληλίας. Αρχή του Saint Venant. Επίπεδη εντατική κατάσταση. Επίπεδη παραμορφωσιακή κατάσταση.
• Τασική συνάρτηση Airy. Επίλυση προβλημάτων δύο διαστάσεων σε ορθογωνικές και πολικές
  συντεταγμένες. Συνοριακές συνθήκες.
• Μέτρα Lamé. Εξισώσεις ελαστικότητας. Τα κύματα όγκου P και S. Ταχύτητες διάδοσης.
• Ενεργειακές μέθοδοι. Ενέργεια παραμόρφωσης. Θεώρημα αμοιβαιότητας Maxwell – Betti.
  Θεώρημα Castiglano.

Συγγράμματα

• Γδούτου Ε. «Θεωρία Ελαστικότητας», Εκδόσεις Συμμετρία 2003.
• http://eclass.opencourses.teicm.gr/eclass/modules/document/file.php/TMB111/FULL.pdf
• Timoshenko S, Goodier G.N. «Theory of Elasticity», McGraw-Hill, 1969.
• Timoshenko S, «Theory of Elasticity», McGraw-Hill, 1987.
• L. D. Landau, E. M. Lifshitz, «Theory of Elasticity», Pergamon Press, 1989.
• A.I. Lurie, «Theory of Elasticity», Springer Science & Business Media, 2010.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, ο φοιτητής θα είναι σε θέση να:

• να γνωρίζει τις έννοιες της κλιματική αλλαγής, της τρύπας του όζοντος, της όξινης βροχής
• να καταλαβαίνει τις συνθήκες της αέριας ρύπανσης και της ρύπανσης του νερού
• να γνωρίζει τις διεργασίες επεξεργασίας των λυμάτων
• να σχεδιάζει μια εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων
• να διαστασιολογεί τις δεξαμενές επεξεργασίας των λυμάτων
• να γνωρίζει τους περιορισμούς και τις ιδιαιτερότητες στην κατασκευή αυτών των έργων
• να γνωρίζει τα όρια των ρύπων που μπορούν να εκρέουν από μια ΕΕΛ

• Λήψη αποφάσεων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Αυτόνομη εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις

• Αρχές καθαρισμού αερολυμάτων. Πηγές εκπομπής ρύπων στην ατμόσφαιρα. Απομάκρυνση αέριων ρύπων. Απομάκρυνση σωματιδίων από τις εκπομπές στατικών πηγών. Τεχνολογίες καταστροφής ρύπων που εκπέμπονται από κινητές πηγές
• Αρχές – μέθοδοι επεξεργασίας νερών. Ποιότητα πόσιμου νερού
• Διαχείριση και επεξεργασία στερεών αποβλήτων. Διαχείριση αστικών απορριμμάτων
• Κλιματική αλλαγή, τρύπα του όζοντος, όξινη βροχή.
• Τοξικές ουσίες, αμίαντος, μόλυβδος, διοξίνες.
• Αρχές βιολογικής επεξεργασίας λυμάτων και ιλύος. Στοιχεία βιοχημείας-βιοτεχνολογίας
  περιβάλλοντος: Μικροοργανισμοί, κινητική των βιοχημικών αντιδράσεων. Τεχνολογία επεξεργασίας λυμάτων: Ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των λυμάτων. Επεξεργασία βοθρολυμάτων. Σχάρες. Αμμοσυλλέκτες. Φυσικο-χημική επεξεργασία. Δεξαμενές καθίζησης. Βιολογικές διεργασίες αιωρούμενης και προσκολλημένης βιομάζας. Φυσικά συστήματα επεξεργασίας λυμάτων. Απολύμανση. Τεχνολογία επεξεργασίας ιλύος: Ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της ιλύος. Πάχυνση ιλύος. Αδρανοποίηση/Χώνευση ιλύος. Αφυδάτωση, ξήρανση και καύση της ιλύος. Τελική διάθεση ή/και επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων και ιλύος.

Συγγράμματα

• Αθ. Κούγκολου “ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ Ρύπανση & Προστασία Περιβάλλοντος” –
  Εκδοτικός οίκος: “Τζιόλας”, 2018, ΙSΒΝ: 9789604185627
• Αυλωνίτη Α. Σταμάτη «Περιβαλλοντική Μηχανική Ι – Εισαγωγή στην Τεχνολογία του νερού
  και υγρών αποβλήτων» – Εκδοτικός Όμιλος ΙΩΝ – 2013 – ΙSBN 978-960-508-056-3
• George Tchobanoglous, H. David Stensel, Ryujiro Tsuchihashi, Franklin L. Burton:
  “Wastewater Engineering: Treatment and Resource Recovery” – Metcalf & Eddy Inc, 2013,
  ISBN: 9780073401188
• Nelson L. Nemerow, Franklin J. Agardy, Patrick J. Sullivan, Joseph A. Salvato:
  “Environmental Engineering: Prevention and Response to Water–, Food–, Soil–, and Air–
  borne Disease and Illness”, Wiley, 2009, ISBN: 9780470083048
• R Wane Schneiter,” Environmental Engineering Practice PE Exams”, Professional
  Publications Inc, 2007, ISBN: 1591260019

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να μπορούν να γνωρίζουν τις κύριες κατασκευαστικές παραμέτρους για την υλοποίηση ενός έργου: εκσκαφές, θεμελίωση, φέροντας οργανισμός, τοιχοποιίες, στέγαση κτιρίου, μονώσεις, επενδύσεις και κατακόρυφοι πυρήνες επικοινωνίας.
• Να διαβάζουν και να κατασκευάζουν σχέδια κατασκευαστικά (ξυλότυποι, χάραξη κλίμακας, συναρμογές δομικών στοιχείων).
• Να μπορούν να αναζητούν και να χρησιμοποιούν ένα εύρος πηγών: βιβλία, άρθρα σε έγκυρα τεχνικά περιοδικά, κατασκευαστικά φυλλάδια τεχνικών εταιριών, πηγές από το Διαδίκτυο, ώστε να αντλούν κατασκευαστικές γνώσεις απαραίτητες για επίλυση κατασκευαστικών ζητημάτων.
• Να εφαρμόζουν τις παραπάνω γνώσεις παράγοντας κατασκευαστικές λεπτομέρειες (σχέδια) και να τεκμηριώνουν τις προτάσεις τους (τεχνικές εκθέσεις και περιγραφές).
• Να αντιλαμβάνονται τα παραπάνω σχέδια ως μέρος της μελέτης εφαρμογής του κτιρίου, να οργανώνουν την πληροφορία που περιλαμβάνεται σε αυτήν και να την αξιοποιούν στην οργάνωση της κατασκευής.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητωντεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Το μάθημα αποτελεί εισαγωγη στην Οικοδομική κτιρίων και στοχεύει στην ανάπτυξη της λογική της
επίλυσης κατασκευαστικών προβλημάτων σε ένα κτιριακό έργο. Εισάγει σε θεωρητικές και τεχνικές
γνώσεις πάνω σε ζητήματα μονώσεων, δομικών υλικών καθώς και της σχέσης σχεδιασμού και
κατασκευής. Γίνεται επίσης εισαγωγή στην έννοια της ενεργειακής συμπεριφοράς του κτιρίου, του
ενεργειακού αποτυπώματός του και των κανονισμών που τους διέπουν.
Οι φοιτητές εργάζονται ατομικά και ανά ομάδες πάνω σε ένα θέμα, όπου τους δίνονται προσχέδια
εντός κτιρίου και καλούνται να προχωρήσουν στο σχεδιασμό των βασικών κατασκευαστικών σχεδίων
(ξυλότυπος, συναρμογές και λεπτομέρειες δομικών στοιχείων, χάραξη σκάλας, στέγης/δώματος)
ενσωματώνοντας τις μονώσεις που απαιτούνται σε κάθε σημείο. Επιπλεον, καλούνται να
καλλιεργήσουν τη λογική αναζήτησης κατασκευαστικών λύσεων μέσα από το συνδυασμό γνώσεων
και πληροφορίας από μια πληθώρα πηγών: βιβλία, τεχνικά φυλλάδια, υλοποιημένα παραδείγματα
κτιρίων στο Διαδίκτυο. Η πρότασή τους θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένη θεωρητικά και σχεδιαστικά.

Συγγράμματα

• Αθανασόπουλος Χ., ‘’Κατασκευή κτιρίων: Σύνθεση και Τεχνολογία’’, Αθήνα 1991
• Ζαχαριάδης Α., ‘’Οικοδομική Τεχνολογία’’ University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2004.
• Καλογεράς Ν., Κιρπότιν Χ., Μακρής Γ., Παπαϊωάννου Ι., Ραυτόπουλος Σ., Τζίτζας Μ.,
• Τουλιάτος Π. ‘’Θέματα Οικοδομικής’’, Ε.Μ.Π., εκδόσεις Συμμετρία, Αθήνα, 1999.
• Schmitt Η., Heene Α. ‘’Κτιριακές κατασκευές : τα δομικά στοιχεία και η συναρμογή τους :
  βασικές αρχές της σύγχρονης δόμησης’’ μετάφραση Δ. Μαλασπίνας, εκδ. Μ. Γκιούρδας ,
  Αθήνα 1994.
• Ching, F., Building Construction Illlustrated , Wiley, 5th edition, 2014.
• Ching, F., Onouye, B., Zuberbuler, D., Building Structures Illlustrated , Wiley, 5th edition,
  2013.
• T.O.T.E.E. 20701-2/2010. Θερμοφυσικές ιδιότητες δομικών υλικών και έλεγχος της θερμομονωτικής επάρκειας των κτιρίων. EN ISO 13790.
• ΚΤΙΡΙΟ [http://www.ktirio.gr/]

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται και να
χρησιμοποιεί:

1. την σύνταξη των δ.ε. των συνηθέστερων προβλημάτων που τον απασχολούν,
2. τις Διαφορικές Εξισώσεις (Δ.Ε.) 1ης τάξης,
3. τις Γραμμικές Δ.Ε. 2ης τάξης με σταθερούς συντελεστές,
4. την έννοια και την μέθοδο επίλυσης του Μονοβάθμιου Ταλαντωτή,
5. τα Γραμμικά Συστήματα Δ.Ε.,
6. την έννοια και την μέθοδο επίλυσης του Διβάθμιου Ταλαντωτή,
7. τις Σειρές Fourier και τους Μετασχηματισμούς Laplace,

στην Επιστήμη του Πολιτικού Μηχανικού, αλλά και γενικότερα στην περεταίρω ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης.

• Κατανόηση και εμπέδωση των βασικών Μαθηματικών εννοιών και
• χρήση τους σε βασικά προβλήματα της Επιστήμης του Πολιτικού Μηχανικού και ιδιαίτερα σε θέματα Τεχνικής Μηχανικής και Δυναμικής.

Περιεχόμενα διαλέξεων ανά εβδομάδα μαθημάτων

1η. Εισαγωγικές έννοιες των Διαφορικών Εξισώσεων (Δ.Ε.). Παραδείγματα Δ.Ε. άμεσης ολοκλήρωσης,
Γενική Λύση, Αρχικές Συνθήκες, Μερική Λύση. Το παράδειγμα της Ελεύθερης Πτώσης. Δ.Ε. 1ης τάξης:
Γενικά. Δ.Ε. χωριζομένων μεταβλητών. Παραδείγματα.
2η. Δ.Ε. 1ης τάξης: Ομογενείς, Γραμμικές, Bernoulli. Παραδείγματα.
3η. Δ.Ε. 1ης τάξης: Πλήρεις Δ.Ε., Δ.Ε. του Riccati. Παραδείγματα από τη Μηχανική και τη Γεωμετρία,
ορθογώνιες τροχιές.
4η. Δ.Ε. 2ης τάξης: Γενικά. Δ.Ε. άμεσα ολοκληρώσιμες. Γραμμικές Δ.Ε. 2ης τάξης, με σταθερούς
συντελεστές, ομογενείς. Εφαρμογή στον Μονοβάθμιο Ελεύθερο Ταλαντωτή.
5η. Γραμμικές Δ.Ε. 2ης τάξης, με σταθερούς συντελεστές, μη ομογενείς. Εφαρμογή στον Μονοβάθμιο
Εξαναγκασμένο Ταλαντωτή.
6η. Συντονισμός σε Μονοβάθμιο Εξαναγκασμένο Ταλαντωτή.
7η. Συστήματα διαφορικών εξισώσεων. Βασικές έννοιες. Ομογενή συστήματα δύο διαφορικών
εξισώσεων. Η μέθοδος της αντικατάστασης. Η μέθοδος των Πινάκων.
8η. Μη Ομογενή συστήματα δύο διαφορικών εξισώσεων. Παράδειγμα λύσης του Μονοβάθμιου
Ταλαντωτή σαν σύστημα Δ.Ε..
9η. Λύση του Διβάθμιου Ταλαντωτή.
10η – 11η. Σειρές Fourier (Περιοδικές Συναρτήσεις, Ορισμός και Υπολογισμός της Σειράς Fourier,
Γραμμικό Φάσμα, Σειρές Fourier Άρτιων και Περιττών Συναρτήσεων, Εκθετική Σειρά Fourier).
12η – 13η. Μετασχηματισμός Laplace (Ορισμός, Ιδιότητες, Μετασχηματισμός των συνηθισμένων
Συναρτήσεων, η Συνάρτηση του Dirac και του Heaviside). Αντίστροφος Μετασχηματισμός Laplace
(Ορισμός, Ιδιότητες και υπολογισμός). Εφαρμογές στη λύση των Δ.Ε. και των Συστημάτων Δ.Ε..

Συγγράμματα

• Τερζίδης Χαράλαμπος, Λογισμός Συναρτήσεων πολλών Μεταβλητών & Διαφορικές Εξισώσεις, Εκδόσεις Ανικούλα, Θεσσαλονίκη 2006 ISBN: 9789605160319
• Τερζίδης Χαράλαμπος, Μαθηματικές Μέθοδοι Επεξεργασίας Σημάτων (Μετασχηματισμοί
  Laplace και Fourier), Εκδόσεις Ανικούλα, Θεσσαλονίκη 2006 ISBN: 960-516-029-3
• Hass J., Heil C., Weir M.D., Απειροστικός Λογισμός, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης,
  Κρήτη 2015, ISBN 978-960-524-515-3, Κωδικός στον Εύδοξο: 77107082
• Μπράτσος Αθανάσιος, Μαθήματα Ανώτερων Μαθηματικών, ISBN 978-960-603-030-7,
  [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Ηλεκτρονική
  Διεύθυνση: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/424
• Παπαϊωάννου Σταύρος, Σημειώσεις, Ηλεκτρονική Διεύθυνση:
  http://pde.teiser.gr/papaioannou/Mathimatika_2.asp

Η κατανόηση, εκ μέρους των σπουδαστών, της έννοιας των εξωτερικών φορτίων και η σύνδεσή τους με τα
εσωτερικά εντατικά μεγέθη που αναπτύσσονται σε επίπεδους ολόσωμους απαραμόρφωτους φορείς. Η
δυνατότητα αναγνώρισης και μόρφωσης ισοστατικών δοκών – πλαισίων. Η ανάπτυξη ικανότητας υπολογισμού και αξιολόγησης των αξονικών – τεμνουσών δυνάμεων και ροπών κάμψης που αναπτύσσονται στα μέλη των ολόσωμων φορέων. Η ικανότητα καθορισμού των κρίσιμων διατομών. Η εφαρμογή ενεργειακών μεθόδων για τον υπολογισμό μετατοπίσεων – στροφών διατομών ολόσωμων φορέων.

• Απόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων για τη σύλληψη, σχεδιασμό και στατική επίλυση ολόσωμων ισοστατικών φορέων, υπολογισμού εσωτερικών εντατικών μεγεθών και κρίσιμων διατομών.

• Ολόσωμοι Φορείς. Εσωτερικές Δυνάμεις. Δοκοί – Πλαίσια.
• Συγκεντρωμένα και κατανεμημένα φορτία. Μέθοδος τομών. Διαγράμματα εσωτερικών εντατικών
  μεγεθών Ν, V, Μ και ιδιότητές τους.
• Αμφιέρειστη δοκός και διαγράμματά εσωτερικών εντατικών μεγεθών για διάφορα είδη φορτίσεων.
  Μονοπροέχουσα και αμφιπροέχουσα δοκός. Πρόβολος.
• Υποκατάστατη δοκός. Κατασκευή διαγραμμάτων Ν,V,Μ δοκού με τη μέθοδο της υποκατάστατης
  δοκού και τη μέθοδο των ολοκληρωμάτων.
• Αρθρωτή δοκός (Gerber). Αντιδράσεις, διαγράμματα N,V,M.
• Στατική επίλυση ολόσωμων και αρθρωτών ισοστατικών πλαισιωτών φορέων.
• Αρχή των δυνατών έργων. Υπολογισμός μετατοπίσεων – στροφών διατομών ολόσωμων φορέων.
• Εφαρμογή της άμεσης μεθόδου δυσκαμψίας για τον υπολογισμό μετατοπίσεων δικτυωμάτων.

Συγγράμματα

• http://users.teilar.gr/~p.lokkas/Stat.pdf
• Βαρδουλάκη Ι., Γιαννακόπουλου Α. «Τεχνική Μηχανική Ι», Εκδόσεις Συμμετρία 2004.
• Ν. Αραποστάθη, Δ. Αραποστάθη. «Τεχνική Μηχανική – Μηχανική Ι», Εκδόσεις Ίων, 2007.
• Π. Βουθούνη. «Μηχανική Απαραμόρφωτου Στερεού», Εκδόσεις Α. Βουθούνη, 2017.
• Beer F., Johnston E.R., Mazurek D., «Στατική – Τεχνική Μηχανική», Εκδόσεις Τζιόλα, 2018
• Θ. Γεωργόπουλου, «Στατική του απαραμόρφωτου σώματος», Έκδοση Π. Γεωργόπουλος,
  2018.
• Hassan Al Nageim, «Structural Mechanics: Loads, Analysis, Design and Materials», Prentice
  Hall, 2003.
• R. Hulse, «Structural Mechanics», Red Globe Press, 2000.
• Hulse, R. Cain, J., «Structural Mechanics», Macmillan, 1994.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:

• Να κατανοεί τα βασικά μεγέθη της κυκλοφοριακής ροής και τις μαθηματικές τους σχέσεις.
• Να κατανοεί τις βασικές έννοιες της κυκλοφοριακής ικανότητας.
• Να υπολογίζει την κυκλοφοριακή ικανότητα και τη στάθμη εξυπηρέτησης βασικών οδικών στοιχείων.
• Να επιλύει μια σηματοδότηση μεμονωμένου κόμβου.
• Να κατανοεί τις μεθόδους μέτρησης κυκλοφοριακών μεγεθών.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
  τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον

Περιεχόμενο διαλέξεων μαθήματος:

• Εισαγωγή. Γένεση και χαρακτηριστικά των μετακινήσεων. Σύστημα Χερσαίων Μεταφορών.
• Μεγέθη κυκλοφοριακής ροής. Κυκλοφοριακός φόρτος και ρυθμός ροής. Ταχύτητα. Πυκνότητα και κατάληψη. Χρονικός και χωρικός διαχωρισμός. Διάγραμμα χρόνου-απόστασης.
• Θεμελιώδης σχέση κυκλοφοριακής ροής. Θεμελιώδη διαγράμματα κυκλοφοριακής ροής. Πρότυπα και στατιστικές κατανομές κυκλοφοριακής ροής.
• Κυκλοφοριακή ικανότητα. Στάθμη εξυπηρέτησης. Διακοπτόμενη και μη ροή. Ρυθμός ροής
  εξυπηρέτησης. Δείκτες συμπεριφοράς και εξυπηρέτησης. Ζήτηση και φόρτος. Παράγοντες που
  επηρεάζουν την κυκλοφοριακή ικανότητα και τη στάθμη εξυπηρέτησης. Βασικές συνθήκες.
  Εφαρμογές κυκλοφοριακής ικανότητας.
• Λειτουργική Κατάταξη Οδικού Δικτύου. Διατομές. Αστικές οδοί, κατηγορίες αστικών οδών,
  ταχύτητες, στάθμες εξυπηρέτησης και φόρτοι εξυπηρέτησης.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Μη σηματοδοτούμενοι κόμβοι.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Υπεραστικές οδοί δυο λωρίδων κυκλοφορίας.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Υπεραστικές ή προαστιακές οδοί τεσσάρων ή
  περισσότερων λωρίδων κυκλοφορίας.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Βασικά τμήματα ελεύθερων λεωφόρων.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Περιοχές πλέξεων σε ελεύθερες λεωφόρους.
• Υπολογισμός κυκλοφοριακής ικανότητας: Ράμπες εισόδου-εξόδου σε ελεύθερες λεωφόρους.
• Σηματοδότηση. Προϋποθέσεις σηματοδότησης. Μελέτη σηματοδότησης. Σηματοδότηση
  μεμονωμένου κόμβου. Συντονισμένη σηματοδότηση αρτηρίας. Συντονισμένη σηματοδότηση δικτύου οδών.
• Μέθοδοι μέτρησης κυκλοφοριακών μεγεθών. Τεχνολογίες μέτρησης. Διαδικασίες μέτρησης
  μακροσκοπικών κυκλοφοριακών μεγεθών.

Συγγράμματα

• Αντωνίου, Κ., Σπυροπούλου, Ι. (2016). Αρχές Κυκλοφοριακής Τεχνικής και Προσομοίωσης.
  Ελληνικά Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα – Αποθετήριο “Κάλλιπος”,
  ISBN: 978-960-603-306-3.
• Φραντζεσκάκης, Ι.Μ., Γκόλιας, Ι.Κ., Πιτσιάβα-Λατινοπούλου, Μ.Χ. (2009). Κυκλοφοριακή
  Τεχνική. Α. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΙΑ Ι.Κ.Ε., ISBN: 978-960-7182-42-5.
• Φραντζεσκάκης, Ι.Μ., Γιαννόπουλος, Γ.Α. (2005). Σχεδιασμός των Μεταφορών και
  Κυκλοφορική Τεχνική. Εκδόσεις Επίκεντρο Α.Ε., ISBN: 978-960-6647-20-8.
• Φραντζεσκάκης, Ι.Μ., Πιτσιάβα-Λατινοπούλου, Μ.Χ., Τσαμπούλας, Δ.Α. (2002). Διαχείριση
  Κυκλοφορίας. Α. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΙΑ Ι.Κ.Ε., ISBN: 978-960-7510-50-1.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 1: Λειτουργική Κατάταξη Οδικού Δικτύου (ΟΜΟΕΛΚΟΔ), ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ, Έκδοση: 30/01/2001.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 2: Διατομές (ΟΜΟΕ-Δ), ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ,
  Έκδοση: 30/01/2001.
• ITE (2016). Traffic Engineering Handbook. HEAL-Link Wiley ebooks, ISBN: 9781119174738.
• Roess, R.P., Prassas, E.S. (2014). The Highway Capacity Manual: A Conceptual and Research
  History. HEAL-Link Springer ebooks, ISBN: 978-3-319-05786-6.

•  Αξιολόγηση υλικών σύμφωνα με τους νόμους συμπεριφοράς.
• Κατανόηση τρόπου και συνεπειών των διάφορων καταπονήσεων.
• Ικανότητα διαστασιολόγησης φορέων – επιλογής κρίσιμων διατομών.
• Υπολογισμός παραμορφώσεων – μετατοπίσεων.
• Εκτίμηση αστοχίας δομικών υλικών.

• Κατανόηση εκ μέρους των σπουδαστών των διαφόρων μορφών καταπονήσεων φορέων στο επίπεδο και το χώρο.
• Απόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων σχετικά με την συμπεριφορά – απόκριση υλικών και φορέων.
• Κατάταξη υλικών. Νόμος συμπεριφοράς δομικού χάλυβα. Όρια αναλογίας, ελαστικότητας και
  διαρροής. Κράτυνση. Φαινόμενο λαιμού. Νόμος συμπεριφοράς ψαθυρών υλικών.
• Τεχνική θεωρία κάμψης: Ροπή αδράνειας. Καθαρή κάμψη. Κάμψη με ορθή δύναμη. Διαξονική
  κάμψη. Ουδέτερος άξονας. Πυρήνας διατομής.
• Καθαρή διάτμηση. Διάτμηση λόγω κάμψης συμμετρικών διατομών. Κατανομή διατμητικών τάσεων καθ’ύψος.
• Ελαστική γραμμή δοκού. Υπολογισμός ελαστικής γραμμής – βέλους κάμψης δοκών με τη μέθοδο της διπλής ολοκλήρωσης.
• Θεωρία στρέψης: Στρέψη δοκών κυκλικής διατομής και διατομής κυκλικού δακτυλίου. Στρέψη
  δοκών ορθογωνικής διατομής.
• Λυγισμός ράβδων και στύλων. Σύνθετη καταπόνηση δοκού με αξονικά και εγκάρσια φορτία.
  Μεγάλες παραμορφώσεις φορέων καταπονούμενων σε λυγισμό, φαινόμενα 2ης τάξης.
• Εφαρμογές των συνθηκών συμβιβαστού παραμορφώσεων.
• Αστοχία των υλικών: Θεωρία πυκνότητας της στροφικής ενέργειας παραμορφώσεων (Mises),
  θεωρία μέγιστης διατμητικής τάσης (Tresca), θεωρία εσωτερικής τριβής (Mohr – Coulomb).
• Κυκλικές φορτίσεις. Κόπωση υλικών.
• Ερπυσμός και χαλάρωση υλικών.

Συγγνώμη,αυτή η εγγραφή είναι διαθέσιμη μόνο στα English.

Συγγράμματα

• http://users.teilar.gr/~p.lokkas/Ant_Yl.pdf
• R. L. Mott, «Applied Strength of Materials», CRC Press, 2015.
• Βουθούνης Παν.: «Αντοχή των υλικών-Μηχανική παραμορφώσιμου στερεού», Εκδ. Α.
  Βουθούνη, 2017.
• Βαρδουλάκης Ι., «Τεχνική Μηχανική ΙΙ», Εκδ. Συμμετρία, 1999.
• Τσαμασφύρος Γ., «Μηχανική παραμορφώσιμων σωμάτων Ι» Εκδ.Συμμετρία, 1990.
• Βελαώρας Γ. «Αντοχή Υλικών». 2η Έκδοση. Εκδ. Ίων, 1997.
• Beer F. – Johnston R. – DeWolf J. – Mazurek D., «Μηχανική των Υλικών», Εκδ.Τζιόλα, 2015.
• E. Schweda. «Αντοχή των Υλικών». Εκδ. Μόσχος Γκιούρδας, 1978.
• Bassin – Brodsky – Wolkoff. «Statics and Strength of Marerials». 4th Edition. MacMillan /
  MacGraw Hill,1992.
• S. S. Rattan, «Strength of Materials», Tata McGraw Hill, 2008.
• Pytel – Kiusalaas. «Mechanics of Materials», Thomson Learning Inc. Brooks/Cole, 2003.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:

• κατανοούν τις βασικές αρχές της μηχανικής των ρευστών και προσδιορίζουν τα χαρακτηριστικά της ροής του ρευστού
• επιλύουν προβλήματα που σχετίζονται με την ισορροπία άλλα και την κίνηση των ρευστών
• υπολογίζουν δυνάμεις από πιέσεις υγρών σε επίπεδες και καμπύλες επιφάνειες
• εφαρμόζουν τις βασικές αρχές διατήρησης μάζας, ορμής και ενέργειας σε φυσικά προβλήματα πραγματικών και ιδεατών ρευστών
• υπολογίζουν παραμέτρους του πεδίου ροής (ταχύτητα και πιέσεις) καθώς επίσης και δυναμικές φορτίσεις με μεθοδολογία όγκου ελέγχου λόγω της κίνησης του ρευστού σε κατασκευές που το περικλείουν ή είναι βυθισμένες σε αυτό
• κατανοούν τις βασικές αρχές της τυρβώδους ροής και συγκρίνουν με τις αντίστοιχες της στρωτής ροής

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Σύντομη περιγραφή μαθήματος:

Το μάθημα αποσκοπεί στην παροχή στους φοιτητές του βασικού θεωρητικού και εργαστηριακού
υπόβαθρου για το μάθημα κορμού ‘ΥΔΡ002 Μηχανική των Ρευστών’ καθώς επίσης και για υπόλοιπα
μαθήματα (κορμού και επιλογής) που σχετίζονται με την υδραυλική μηχανική. Περιλαμβάνει την
αναγκαία ύλη για την κατανόηση: (α) των βασικών φυσικών εννοιών της μηχανικής ρευστών, (β) της
εφαρμογής των αρχών διατήρησης μάζας, ορμής και ενέργειας για την επίλυση πρακτικών
προβλημάτων και (γ) της ποσοτικής περιγραφής χαρακτηριστικών της ροής τόσο σε σωλήνες όσο και
γύρω από αντικείμενα.

-Περιεχόμενο διαλέξεων

• Βασικά χαρακτηριστικά των ρευστών. Ιξώδες. Δυνάμεις στα ρευστά.
• Υδροστατική. Κατανομή πιέσεων σε ομογενή και στρωματωμένα υγρά. Μανόμετρα. Δυνάμεις σε επίπεδες και καμπύλες επιφάνειες. Αρχή του Αρχιμήδη. Άνωση.
• Κινηματικός χαρακτηρισμός ροής. Χαρακτηριστικές γραμμές. Παραμόρφωση ρευστού στοιχείου. Στροβιλότητα. Κυκλοφορία.
• Διαφορική ανάλυση της ροής. Αρχές διατήρησης μάζας, ορμής και ενέργειας – εξισώσεις
  συνέχειας και Navier Stokes.
• Θεώρημα μεταφοράς Reynolds. Γραμμή ενέργειας και πιεζομετρική γραμμή.
• Ιδεατά ρευστά. Εξισώσεις Euler και Bernoulli. Αστρόβιλη ροή. Συνάρτηση δυναμικού. Ροϊκή
  συνάρτηση. Εξίσωση Laplace. Σωλήνας Pitot.
• Πραγματικά ρευστά. Αριθμός Reynolds. Στρωτή και τυρβώδης ροή. Δυναμική άνωση και δυναμική αντίσταση σωμάτων βυθισμένων σε κινούμενο ρευστό.
• Διδιάστατη ροή Couette και Poiseuille. Στρωτή ροή σε σωλήνες.
• Στρωτό και τυρβώδες οριακό στρώμα. Πάχος μετάθεσης. Πάχος ορμής. Διατμητική τάση ορίου.
  Κατανομές ταχύτητας σε τυρβώδη ροή σε σωλήνα. Συντελεστής τριβών σε στρωτή και τυρβώδη ροή. Στρωτή και τυρβώδης οριακή στοιβάδα. Αποκόλληση οριακής στοιβάδας.

Συγγράμματα

• Πρίνος Παναγιώτης, Μηχανική ρευστών, Εκδόσεις Ζήτη, 2014, ISBN: 978-960-456-419-4,
  Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 41963463
• Λιακόπουλος Αντώνης, Μηχανική Ρευστών, Εκδόσεις Τζιόλα, 2019 (2η έκδοση), ISBN: 978-
  960-418-774-4, Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 77107657
• Τσακογιάννης Ιωάννης, Μηχανική των ρευστών, Εκδόσεις Επίκεντρο, 2005, ISBN: 978-960-
  6645-09-9, Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 15023
• Αυλωνίτης Δημήτρης, Αυλωνίτης Σταμάτης, ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΡΕΥΣΤΩΝ Ι, Εκδόσεις Τσότρας, 2020
  (5η έκδοση), ISBN: 978-618-5309-95-4, Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 94645124

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα πρέπει να μπορούν να:

• κατανοούν την στατική λειτουργία των ισοστατικών φορέων τον ρόλο των στηρίξεων για την μεταφορά των φορτίων στο υπόβαθρο,
• αναλύουν με την πλέον δόκιμη κατά περίπτωση μέθοδο απλούς και σύνθετους ισοστατικούς φορείς και να υπολογίζουν την έντασή τους και τις μετακινήσεις που αναπτύσσοντα,
• προσδιορίζουν τις γραμμές επιρροής τυχόν κινητών φορτίων και τις περβάλλουσες ακραίες τιμές εντατικών μεγεθών,
• ελέγχουν την ορθότητα των υπολογισμών,
• παρουσιάζουν με δόκιμο και κατανοητό τρόπο τα διαγράμματα των μετακινήσεων και της ελαστικής γραμμής των γραμμικών ισοστατικών φορέων.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Έννοια στερεού σχηματισμού και φορέα. Ισοστατικοί σχηματισμοί. Παραδοχές θεωρίας μικρών
παραμορφώσεων. Εντατικά μεγέθη, τεχνική θεωρία κάμψεως δοκών. Διαγράμματα ροπών,
τεμνουσών και αξονικών για αμφιέρειστη δοκό, πρόβολο, αμφιέρειστα πλαίσια. Η μέθοδος της
υποκατάστατης αμφιέρειστης για την κατασκευή των διαγραμμάτων. Φορείς με εσωτερικές
απελευθερώσεις (αρθρώσεις). Δοκός Gerber. Τριαρθρωτά πλαίσια – τόξα. Σχοινοειδής φορέας.
Δικτυώματα. Καλώδια. Φορείς με συστήματα ενισχύσεως – αντώσεως. Αναρτημένοι φορείς. Αρχή
δυνατών έργων σε ραβδωτούς φορείς. Υπολογισμός μετακινήσεων από φόρτιση, εσωτερικούς και
εξωτερικούς καταναγκασμούς. Προσδιορισμός της ελαστικής γραμμής των γραμμικών φορέων και
των δικτυωμάτων. Η ομόλογη δοκός των βυθίσεων. Έννοια της γραμμής επιρροής. Γραμμές επιρροής
αντιδράσεων και εντατικών μεγεθών αμφιέρειστης και αμφιπροέχουσας δοκού. Γραμμές επιρροής
δοκού Gerber. Ακραίες τιμές εντατικών μεγεθών για διάφορους τύπους κινητών φορτίων.
Περιβάλλουσες. Φόρτιση επίπεδων φορέων εκτός επιπέδου τους. Ανάπτυξη στρέψης. Υπολογισμός
έντασης και παραμόρφωσης σε απλές ισοστατικές εσχάρες.

Συγγράμματα

• [1073]: ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ, ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ
• [22769200]: Στατική των Γραμμικών Φορέων, Βαλιάσης Θωμάς Ν.
• [22772026]: ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΣΤΑΤΙΚΗ, WALTER WAGNER, GERHARD ERLHOF
• [86193757]: Στατική Ραβδωτών Φορέων-Ισοστατικοί Φορείς, Ε.ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ.
• [68388013]: ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Τόμος Ι, ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ Ι.

Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην κατανόηση των βασικών αρχών της Εδαφομηχανικής, την εμπέδωση γνώσεων αναφορικά με τη συμπεριφορά του υλικού «έδαφος» και τη δυνατότητα υπολογιστικής αντιμετώπισης βασικών προβλημάτων σε κλασσικές εφαρμογές της Εδαφομηχανικής.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:

• Να αναγνωρίζει, να κατανοεί και να μπορεί να ταξινομήσει τις βασικές φυσικές και μηχανικές ιδιότητες εδαφών.
• Να διακρίνει και να αντιλαμβάνεται τις παραμέτρους που σχετίζονται με θέματα συμπεριφοράς του εδάφους.
• Να υπολογίσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις στο έδαφος λόγω του ίδιου βάρους εδάφους αλλά και λόγω εξωτερικής φόρτισης όπως και την διατμητική αντοχή εδάφους και την ευστάθεια εδαφικών πρανών.
• Να συνδυάσει επιμέρους εδαφικά χαρακτηριστικά και να μπορεί να διαφοροποιήσει και να αναπροσαρμόσει τις διαδικασίες εκτίμησης και υπολογισμού βάσει των ιδιαίτερων παραμέτρων της κάθε περίπτωσης που εξετάζεται.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σχεδιασμός έργων

Περιγραφή των θεμελιωδών αρχών της συμπεριφοράς του εδάφους και εισαγωγή σε θέματα
εδαφικών τάσεων και παραμορφώσεων όπως και ευστάθειας εδάφους. Εισαγωγή σε έννοιες
Θεωρητικής Εδαφομηχανικής με σκοπό την χρήση των κατάλληλων εδαφικών παραμέτρων για τον
κάθε τύπο προβλήματος.

Περιεχόμενο διαλέξεων θεωρίας:

• Φυσικές και μηχανικές ιδιότητες εδαφών.
• Εργαστηριακές μετρήσεις και δοκιμές πεδίου.
• Ροή του νερού σε πορώδη εδάφη και επίδρασή του στη μηχανική συμπεριφορά του εδάφους.
• Τάσεις και παραμορφώσεις στο έδαφος.
• Διατμητική αντοχή του εδάφους.
• Ευστάθεια εδαφικών πρανών.

Περιεχόμενο εργαστηριακών ασκήσεων:

• Εισαγωγή σε γνώσεις σχετικές με τον έλεγχο και τις δοκιμές που αφορούν τις φυσικές και μηχανικές ιδιότητες των εδαφών.
• Εργαστηριακός Προσδιορισμός Υγρασίας εδαφών.
• Εργαστηριακός Προσδιορισμός Ειδικού & Φαινόμενου Βάρους εδαφών.
• Κοκκομετρική Ανάλυση εδαφών.
• Εργαστηριακός Προσδιορισμός Ορίων Atterberg (όριο Υδαρότητας, Όριο Πλαστικότητας, Όριο
  Συρρίκνωσης).
• Μέθοδοι Proctor (Συμπύκνωση εδαφών).
• Προσδιορισμός Εργοταξιακής Πυκνότητας εδαφών.
• Δοκιμή Ανεμπόδιστης Θλίψης (Προσδιορισμός Μονοαξονικής Αντοχής σε Θλίψη των εδαφών).
• Δοκιμή Άμεσης Διάτμησης (Προσδιορισμός Αντοχής σε Διάτμηση των εδαφών).

Συγγράμματα

• Barnes G.E. (2014), “Εδαφομηχανική: Αρχές και Εφαρμογές (3η έκδοση)”, Εκδόσεις
  Κλειδάριθμος, Αθήνα, ISBN: 978-960-461-578-0
• Καββαδάς Μ. (2016), “Στοιχεία Εδαφομηχανικής (2η έκδοση)”, Εκδόσεις Τσότρας, ISBN:
  978-618-5066-62-8
• Κολέτσος Κ., (2004), “Γεωτεχνική Μηχανική”, Εκδόσεις University Studio Press, ISBN: 978-
  960-12-1256-2
• Γραμματικόπουλος Ι., Ανδρεάδου-Μάνου Ν., Χατζηγώγος Θ. (2015), “Εδαφομηχανική:
  ασκήσεις και προβλήματα (2η έκδοση)”, Αφοι Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, ISBN: 978-618-
  5105-87-7
• Χρηστάρας Β., Χατζηαγγέλου Μ. (2011), “Απλά βήματα στην Εδαφομηχανική”, University
  Studio Press, Θεσσαλονίκη, ISBN: 978-960-12-1935-6
• Budhu Μ. (2020), “Εδαφομηχανική και Θεμελιώσεις”, Εκδόσεις Gotsis, Πάτρα, ISBN: 978-
  960-9427-90-6
• Das B.M. (2019), “Advanced Soil Mechanics” , Taylor and Francis (5th edition), New York.
• Verruijt A. (2018), “An Introduction to Soil Mechanics”, Springer

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:

• γνωρίζουν βασικές μεθόδους της αριθμητικής ανάλυσης και χρήσιμους αλγορίθμους τον πολιτικό μηχανικό.
• συνειδητοποιούν τη σημασία της χρήσης αλγορίθμων και να είναι σε θέση να ελέγχουν την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων τους.
• κατανοούν τη χρησιμότητα των αριθμητικών μεθόδων ως βασικά κομμάτια προγραμμάτων σχεδιασμού και επιστημονικών υπολογισμών.
• εφαρμόζουν αριθμητικές μεθόδους για τον υπολογισμό λύσεων μεγάλων γραμμικών συστημάτων, εντοπισμό ριζών μη γραμμικών εξισώσεων, εμβαδών πολύπλοκων χωρίων και λύση απλών διαφορικών εξισώσεων.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Σύντομη περιγραφή μαθήματος:

Στα πλαίσια του μαθήματος παρουσιάζονται κάποιες βασικές μέθοδοι Αριθμητικής Ανάλυσης και
γίνεται εφαρμογή τους σε Η/Υ με το πρόγραμμα Matlab. Παρουσιάζονται θέματα όπως επίλυση μη
γραμμικών εξισώσεων και γραμμικών – μη γραμμικών συστημάτων, παρεμβολή, αριθμητική
παραγώγιση, αριθμητικός υπολογισμός ορισμένων ολοκληρωμάτων, επίλυση διαφορικών εξισώσεων
και επίλυση συστημάτων διαφορικών εξισώσεων. Τέλος, μελετάται η εφαρμογή των μεθόδων αυτών
σε προβλήματα Πολιτικού Μηχανικού.

Στο εργαστηριακό μέρος του μαθήματος γίνεται εφαρμογή των μεθόδων, που παρουσιάστηκαν στις
διαλέξεις της θεωρίας, σε Η/Υ χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα Matlab (Octave)

– Περιεχόμενο διαλέξεων θεωρίας

• Οι έννοιες του απόλυτου και του σχετικού σφάλματος. Αριθμητική Σημαντικών ψηφίων. Η
  ακρίβεια των πράξεων σε Η/Υ. Σφάλματα αποκοπής και στρογγυλοποίησης.
• Υπολογισμός των πραγματικών ριζών συναρτήσεων. Περιγραφή του προβλήματος. Μέθοδοι
  Διχοτόμησης, Εσφαλμένου σημείου (regulae falsi) και Newton – Raphson.
• Χρήση των αναπτυγμάτων Taylor – Mac Laurin στον υπολογισμό τιμών μιας συνάρτησης και στη λύση ολοκληρωμάτων. Οι φοιτητές αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της αντικατάστασης μιας μη πολυωνυμικής συνάρτησης με μια πολυωνυμική (με ένα ανάπτυγμα), λύνοντας ολοκληρώματα που δεν λύνονται αναλυτικά.
• Επίλυση γραμμικών και μη γραμμικών συστημάτων. Παρουσιάζεται η λύση ενός Συστήματος
  Γραμμικών εξισώσεων με τις μεθόδους Cramer και Gauss-Cholevsky. Επίλυση συστήματος μη
  γραμμικών Εξισώσεων με τη μέθοδο του Newton
• Δημιουργία Πινάκων Πεπερασμένων Διαφορών και το Συμπτωτικό πολυώνυμο. Βασικές έννοιες και ιδιότητες των πολυωνυμικών συναρτήσεων. Η έννοια του συμπτωτικού πολυωνύμου.
• Πίνακες Πεπερασμένων Διαφορών, το Συμπτωτικό πολυώνυμο του Νewton και το πρόβλημα της Παρεμβολής. Γραμμική και πλήρης παρεμβολή, Διπλή γραμμική παρεμβολή.
• Αριθμητική παραγώγιση. Η έννοια της, απλοί τύποι και παραγώγιση του συμπτωτικού
  πολυωνύμου.
• Αριθμητική ολοκλήρωση. Κατανόηση του προβλήματος. Μέθοδος του τραπεζίου. Οι τύποι του
  Cotes που αναφέρονται στη χρήση συμπτωτικού πολυωνύμου 1ου, 2ου, 3ου, 4ου και 6ου βαθμού
• Αριθμητική επίλυση διαφορικών εξισώσεων 1ης τάξης, της μορφής y’=f(x,y). Μέθοδος του Euler,
  του Taylor και των Runge-Kutta o Αριθμητική επίλυση Συστημάτων διαφορικών εξισώσεων. Εφαρμογή με την μέθοδος του Taylor και την μέθοδο των Runge-Kutta.
• Αριθμητική επίλυση διαφορικών εξισώσεων 2ης τάξης.
• Εφαρμογή της Αριθμητικής επίλυσης διαφορικών εξισώσεων σε θέματα της Επιστήμης του
  Πολιτικού Μηχανικού (ταλαντώσεις).

– Περιεχόμενο εργαστηριακών ασκήσεων

• Υπολογισμός των πραγματικών ριζών συναρτήσεων. Περιγραφή του προβλήματος. Μέθοδοι
  Διχοτόμησης και Newton – Raphson.
• Επίλυση γραμμικών και μη γραμμικών συστημάτων. Παρουσιάζεται η λύση ενός Συστήματος
  Γραμμικών εξισώσεων με τις μεθόδους Cramer και Gauss-Cholevsky. Επίλυση συστήματος μη
  γραμμικών Εξισώσεων με τη μέθοδο του Newton
• Αριθμητική ολοκλήρωση. Κατανόηση του προβλήματος. Μέθοδος του τραπεζίου. Οι τύποι του
  Cotes που αναφέρονται στη χρήση συμπτωτικού πολυωνύμου 1ου, 2ου, 3ου, 4ου και 6ου βαθμού
• Αριθμητική επίλυση Συστημάτων διαφορικών εξισώσεων. Εφαρμογή με την μέθοδος του Taylor
  και την μέθοδο των Runge-Kutta.
• Αριθμητική επίλυση διαφορικών εξισώσεων 2ης τάξης.
• Εφαρμογή της Αριθμητικής επίλυσης διαφορικών εξισώσεων σε θέματα της Επιστήμης του
  Πολιτικού Μηχανικού (ταλαντώσεις).

Συγγράμματα

• Παπαϊωάννου Σ., Βοζίκης Χ. ‘Εισαγωγή στην Αριθμητική Ανάλυση’, Εκδόσεις Ελληνικά
  Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα – Αποθετήριο “Κάλλιπος”, 2016,
  ISBN:978-960-603-379-7
• Σαρρής Ι., Καρακασίδης Θ., Αριθμητικές Μέθοδοι και Εφαρμογές για Μηχανικούς, Εκδόσεις
  Τζιόλα, 2015, ISBN: 978-969-418-520-7
• Chapra S., Canale R., Αριθμητικές Μέθοδοι για Μηχανικούς, Εκδόσεις Τζιόλα, 2016, ISBN:
  978-960-418-542-9

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

1. Να γνωρίζουν τις ιδιότητες και τη μηχανική συμπεριφορά των υλικών (σκυρόδεμα, χάλυβας)
2. Να διακρίνουν τις οριακές καταστάσεις που χρησιμοποιούνται στο σχεδιασμό των κατασκευών και να εφαρμόζει κατάλληλους συνδυασμούς δράσεων
3. Να διαστασιολογούν γραμμικά μέλη οπλισμένου σκυροδέματος (δοκοί, υποστυλώματα) στην οριακή κατάσταση αστοχίας για μεγέθη ορθής έντασης (κάμψη με αξονική δύναμη)
4. Να διαστασιολογούν γραμμικά μέλη οπλισμένου σκυροδέματος (δοκοί, υποστυλώματα) στην οριακή κατάσταση αστοχίας σε διάτμηση
5. Να εφαρμόζουν τους κανόνες κατασκευαστικής διαμόρφωσης και όπλισης γραμμικών δομικών στοιχείων,
   σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
  τεχνολογιών.
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων.
• Λήψη αποφάσεων.
• Αυτόνομη εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Περιεχόμενη θεωρητικών διαλέξεων

• Ιστορική επισκόπηση της χρήσης του Ο/Σ ως δομικό υλικό και των κανονιστικών διατάξεων που προδιαγράφουν την εφαρμογή του
• Εισαγωγή στα επιμέρους υλικά του οπλισμένου σκυροδέματος και τις ιδιότητές τους
• Παρουσίαση της μεθόδου των οριακών καταστάσεων
• Παρουσίαση κανόνων κατασκευαστικής διαμόρφωσης
• Εισαγωγή στη διαστασιολόγηση δομικών στοιχείων για μεγέθη ορθής έντασης
• Διαστασιολόγηση δοκών από Ο/Σ
• Διαστασιολόγηση υποστυλωμάτων από Ο/Σ
• Διαστασιολόγηση σε διάτμηση

Περιεχόμενο ασκήσεων

• Σύνδεση με τη στατική ανάλυση των κατασκευών – Υπολογισμός φορτιστικών καταστάσεων
• Κατασκευαστική διαμόρφωση δομικών στοιχείων (επικαλύψεις οπλισμών, αγκυρώσεις, ενώσεις κτλ.)
• Καθαρή κάμψη ορθογωνικών δοκών
• Προέχουσα κάμψη ορθογωνικών δοκών
• Διαστασιολόγηση πλακοδοκών
• Διαστασιολόγηση δοκών Ο/Σ σε διάτμηση
• Μονοαξονική κάμψη υποστυλωμάτων
• Διαξονική κάμψη υποστυλωμάτων
• Διαστασιολόγηση υποστυλωμάτων Ο/Σ σε διάτμηση

Συγγράμματα

• Στοιχεία Υπολογισμού και Διαμόρφωσης Ολόσωμων Κατασκευών, 3η Έκδοση,
  Καραβεζύρογλου Βέμπερ Μ. [Κωδ. Εύδοξου: 50655984]:
• Σχεδιασμός Κατασκευών Από Οπλισμένο Σκυρόδεμα Ι, Τσώνος Αλέξανδρος – Δημήτριος
  [Κωδ. Εύδοξου: 68403376]
• Κατασκευές Από Οπλισμένο Σκυρόδεμα Σύμφωνα Με Τους Νέους Κανονισμούς Ο/Σ & Αντισεισμικών Κατασκευών, Πενέλης Γ., Στυλιανίδης Κ., Κάππος Α., Ιγνατάκης Χ. [Κωδ. Εύδοξου: 1232]:
• Ωπλισμένο Σκυροδεμα Τόμος Α, Θεοφάνης Α. Γεωργόπουλος [Κωδ. Εύδοξου: 59373514]

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:

• προσδιορίζουν και περιγράφουν την υδραυλική ροή σε κλειστούς αγωγούς υπό πίεση και σε ανοικτούς αγωγούς με ελεύθερη επιφάνεια
• εξηγούν και εκτιμούν απώλειες ενέργειας (τοπικές και γραμμικές) ροής σε αγωγούς
• υπολογίζουν και αναλύουν συστήματα παράλληλων αγωγών και αγωγών σε σειρά, καθώς και υδραυλικών δικτύων
• υπολογίζουν και αναλύουν την επίδραση υδροδυναμικών μηχανών στην υδραυλική ροή δικτύων για να σχεδιάσουν τους αγωγούς των υδραυλικών δικτύων
• προσδιορίζουν τα διαμήκη προφίλ της ελεύθερης επιφάνειας σε ανοικτούς αγωγούς και εξηγούν την πιθανή θέση υδραυλικού άλματος
• αξιολογούν προβλήματα ροής σε ανοικτούς αγωγούς τόσο για ομοιόμορφη όσο και για βαθμιαίως μεταβαλλόμενη ροή

-Σύντομη περιγραφή μαθήματος:

• Το μάθημα αποσκοπεί στην παροχή στους φοιτητές του βασικού θεωρητικού και εργαστηριακού υπόβαθρου για το μάθημα κορμού ‘ΥΔΡ003 Υδραυλική’. Περιλαμβάνει την αναγκαία ύλη για την κατανόηση των χαρακτηριστικών της υδραυλικής ροής σε κλειστούς αγωγούς υπό πίεση ή σε ανοικτούς αγωγούς με ελεύθερη επιφάνεια.

-Περιεχόμενο διαλέξεων

• Βασικές ιδιότητες ρευστών, βασικά στοιχεία μηχανικής ρευστών, στρωτή και τυρβώδης ροή, οριακό στρώμα.
• Μόνιμη ροή σε κλειστούς αγωγούς: Βασικές εξισώσεις υδραυλικής. Κατανομή ταχυτήτων ροής σε στρωτή και τυρβώδη ροή. Διατμητική τάση ορίου. Υδραυλικό φορτίο. Απώλειες φορτίου σε σωλήνες. Γραμμικές απώλειες. Διάγραμμα Moody. Τοπικές απώλειες ενέργειας (στενώσεις, διευρύνσεις, καμπύλες, γωνίες). Απώλειες ενέργειας σε αγωγούς μη κυκλικής διατομής. Γραμμή ενέργειας και πιεζομετρική γραμμή. Προσδιορισμός συντελεστή τριβής. Σύνδεση αγωγών σε σειρά και παράλληλα. Ισοδύναμοι αγωγοί. Υδροδυναμικές μηχανές. Αντλίες σε σειρά και σε παράλληλη διάταξη. Σημείο λειτουργίας δικτύου. Σπηλαίωση. Σίφωνες.
• Ροή σε ανοικτούς αγωγούς: Τύποι ροής με ελεύθερη επιφάνεια (μόνιμη – μη μόνιμη, ομοιόμορφη
  – ανομοιόμορφη). Αριθμός Froude. Ειδική ενέργεια. Κρίσιμο βάθος. Ειδική δύναμη. Εφαρμογές θεωρίας κρίσιμου βάθους (ομαλή ανύψωση πυθμένα, στένωση η διεύρυνση διατομής). Υδραυλικό άλμα. Θέση υδραυλικού άλματος. Ομοιόμορφη ροή. Ορισμοί και εξισώσεις. Ομοιόμορφη ροή σε σύνθετες διατομές. Βαθμιαία μεταβαλλόμενη ροή. Γενικά χαρακτηριστικά. Κατηγορίες προφίλ και ταξινόμησή του. Διατομές ελέγχου. Υπολογισμός βαθμιαίας μεταβαλλόμενης ροής.

Συγγνώμη,αυτή η εγγραφή είναι διαθέσιμη μόνο στα English.

Συγγράμματα

• Πρίνος Παναγιώτης, Υδραυλική Κλειστών και Ανοικτών Αγωγών, Εκδόσεις Ζήτη, 2013, ISBN:
  978-960-456-344-9. Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 22767973
• Λιακόπουλος Αντώνης, Υδραυλική, Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, 2020 (3η έκδοση), ISBN: 978-960-418-
  775-1. Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 77107649
• Στάμου Αναστάσιος, Εφαρμοσμένη Υδραυλική, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, 2016 (3η έκδοση),
  ISBN: 978-960-491-109-7. Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 59397206
• Σούλης Ιωάννης, ΥΔΡΑΥΛΙΚΗ, Εκδόσεις ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΝΙΚ. ΑΪΒΑΖΗΣ, 2012, ISBN: 978-960-
  549-001-0. Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 22714197
• Δημητρακόπουλος Αλέξανδρος, ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΗΣ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ,
  Εκδόσεις GOTSIS, 2018, ISBN: 978-960-9427-72-2. Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 77119353

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής αναμένεται να είναι σε θέση για τα παρακάτω:

– Εξοικείωση με τις έννοιες και τους όρους του Πολεοδομικού και Αστικού Σχεδιασμού, κατανόηση και υιοθέτηση (χρήση) της αντίστοιχης ορολογίας.

– Εξοικείωση, κατανόηση και δυνατότητα εφαρμογής κανονισμών και όρων πολεοδομικής και τεχνικής νομοθεσίας, με έμφαση στους όρους δόμησης για την ιδιοκτησία και το κτίριο στις αστικές περιοχές της ελληνικής επικράτειας.

– Δυνατότητα συμμετοχής σε ομάδα μηχανικών πολεοδομικής παρέμβασης για την αναβάθμιση και εξυγίανση υφιστάμενων τμημάτων πόλης. Ικανότητες χωρικής ανάλυσης, αποτύπωσης και καταγραφής στοιχείων μορφής και λειτουργίας της πόλης, διάκρισης και ανάδειξης προβλημάτων του αστικού χώρου, επεξεργασίας υποβάθρων (λ.χ. ρυμοτομικά σχέδια) και ανάπτυξης στρατηγικών για σχεδιαστικές επεμβάσεις (αναβάθμιση, εξυγίανση) σε προγραμματικό επίπεδο.

– Ικανότητα σχεδιασμού σε επίπεδο προμελέτης, εντός του αστικού ιστού, κτιρίου μικρής αρχιτεκτονικής συνθετότητας (λ.χ. οικοδομή κατοικιών με τυπικό όροφο, δώμα και πυλωτή), κατ’ εφαρμογή των όρων δόμησης. Επίσης, δυνατότητα διαμόρφωσης του ακαλύπτου χώρου (επίπεδο ισογείου) με όρους και προδιαγραφές βιωσιμότητας για τους ενοίκους του κτιρίου και ευρύτερα, για την αστική περιοχή.

– Δυνατότητα αξιολόγησης, στα κτίρια και, συγκεντρωτικά, σε περιοχές της ελληνικής πόλης, προβλημάτων που συνδέονται και με την εφαρμογή (ή τη μη εφαρμογή) της πολεοδομικής νομοθεσίας. Αντίστοιχα, δυνατότητα διαμόρφωσης προτάσεων επίλυσης/ βελτίωσης με την εφαρμογή κανονισμών που παρέχουν κίνητρα για τη βιωσιμότητα της πόλης και των μονάδων της και με τη χρήση των κατάλληλων μεθόδων και εργαλείων. Ενδεικτικά, προτάσεις που υιοθετούν τα κίνητρα στη νομοθεσία για κτίρια με προδιαγραφές ενεργειακού σχεδιασμού, για την ανάκτηση του πρασίνου σε αστικά ‘κενά’, για εφαρμογή προδιαγραφών προσβασιμότητας για όλους (ΑΜΚ κ.ά.) σε κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους της πόλης.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές σε βασικές έννοιες της επιστήμης της Πολεοδομίας, με επίκεντρο την κλίμακα του αστικού χώρου και τα αντικείμενα του αστικού σχεδιασμού. Η θεώρηση βρίσκεται και υπό το πρίσμα της σχετικής νομοθεσίας, καθώς γίνεται προσπάθεια σύνδεσης του χώρου της ελληνικής πόλης (μορφή, λειτουργία, εξέλιξη) με νομοθετήματα που καθορίζουν τις τελευταίες δεκαετίες την παραγωγή του. Τα αστικά φαινόμενα εξετάζονται στη βάση της βιώσιμης αστικής ανάπτυξης, ξεκινώντας μακροσκοπικά και πλησιάζοντας σταδιακά στην κλίμακα αστικών μονάδων και κτιρίων. Ενδεικτικά: περιφέρεια, πόλη, αστική περιοχή, δημόσιος και ιδιωτικός χώρος, κτίριο. Σε θεωρητικό επίπεδο δίνεται έμφαση σε διαχρονικές και σύγχρονες προσεγγίσεις του πολεοδομικού και αστικού σχεδιασμού ενώ, ταυτόχρονα, μέσω ατομικών και ομαδικών ασκήσεων, εργασιών και σχεδιαστικού θέματος, οι φοιτητές έρχονται σε επαφή με μεθοδολογίες χωρικής ανάλυσης, με ζητήματα αποτύπωσης και καταγραφής συνθηκών της υφιστάμενης κατάστασης τμημάτων πόλης, ζητήματα επεξεργασίας και ταξινόμησης δεδομένων, την ανάπτυξη στρατηγικών αναβάθμισης και σχεδιαστικών επεμβάσεων στο πλαίσιο μίας προγραμματικής διαδικασίας στην κλίμακα του αστικού χώρου – ενδεικτικά, περιοχές Ο.Τ. Σε επόμενο στάδιο, η κλίμακα συγκλίνει στη μονάδα (δρόμος,
αστικό μέτωπο, όριο, ιδιωτικός χώρος, κτίριο, ιδιοκτησία) και οι φοιτητές έρχονται αντιμέτωποι με
την εφαρμογή των όρων δόμησης και άλλων νομοθετημάτων στην κλίμακα του κτιρίου και του
ευρύτερου περιβάλλοντα χώρου του, σε επίπεδο προμελέτης (κλίμακες 1:200-1:100). Στόχος η
κατάκτηση της γνώσης γύρω από βασικά θέματα πολεοδομίας και αστικού χώρου στο πλαίσιο της
ελληνικής πολιτείας καθώς και η εξοικείωση με θέματα τρέχουσας πολεοδομικής και τεχνικής
νομοθεσίας και των εφαρμογών τους, σε αντικείμενα του Σχεδιασμού που άπτονται της αρμοδιότητας
των Πολιτικών Μηχανικών.

Συγγράμματα

• Αραβαντινός, Αθανάσιος, 2007. Πολεοδομικός Σχεδιασμός (2η αναθεωρημένη έκδοση). Αθήνα: Συμμετρία.
• Ανδρικοπούλου Ελένη, Γιαννακού Αθηνά, Καυκαλάς Γρηγόρης, Πιτσιάβα – Λατινοπούλου
  Μάγδα, 2014. Πόλη και πολεοδομικές πρακτικές (2η αναθεωρημένη έκδοση). Αθήνα: Κριτική.
• Μέλισσας, Δημήτριος, 2015 (3η έκδ.). Νέος οικοδομικός κανονισμός (Ν.4067/2012) –
  Ερμηνεία κατ’ άρθρο. Αθήνα: Εκδ. Σάκκουλα.
• Μοσχάκη, Ευδοκία, Μάρα Σοφία, 2016 (5η έκδ.). Νέος Οικοδομικός Κανονισμός: ο
  ν.4067/2012 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μέχρι σήμερα. Αθήνα: Εκδ. Δεδεμάδη.
• Σιόλας, Ά., Βάσση, Α., Βλαστός, Θ., Κυριακίδης, Χ., Σίτη, Μ., Μπακογιάννης, Ε., 2015.
  Μέθοδοι, εφαρμογές και εργαλεία πολεοδομικού σχεδιασμού. [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα:
  Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (Κάλλιπος). Διαθέσιμο στο:
  http://hdl.handle.net/11419/5409

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:

• Να κατανοεί τις βασικές αρχές του γεωμετρικού σχεδιασμού των οδών.
• Να εξοικειωθεί με το τυπολόγιο υπολογισμού των χαράξεων.
• Να γνωρίζει, να αναλύει, να κρίνει και να συνθέτει τα διαφορετικά κριτήρια σχεδιασμού οδών.
• Να εξασκηθεί στο σχεδιασμό της οδού μέσω κατάλληλων εφαρμογών.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον

Περιεχόμενο διαλέξεων μαθήματος:

• Εισαγωγή. Μελέτη και υλοποίηση οδικών έργων.
• Κανονισμοί. Διαδικασία εκπόνησης μελετών οδοποιίας.
• Βασικές έννοιες και ορισμοί.
• Κριτήρια ασφαλούς σχεδιασμού οδών.
• Ξεκίνημα της χάραξης της οδού.
• Οριζοντιογραφία.
• Μηκοτομή.
• Διάγραμμα Επικλίσεων.
• Διατομές.
• Μελέτη διαπλατύνσεων.
• Μελέτη ορατότητας.

Συγγράμματα

• Αποστολέρης, Α.Κ. (2015). Οδοποιία Ι – Χαράξεις και Υπολογισμός Χωματισμός, Θεωρία και
  Πρακτική. Αναστάσιος Κ. Αποστολέρης, ΑΠΟΣΤΟΛΕΡΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε., ISBN: 9789609371735.
• Κοφίτσας, Ι.Δ. (2009). Στοιχεία Οδοποιίας. Ίων, ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΡΙΚΟΥ & ΣΙΑ ΟΕ, ISBN: 978-960-
  411-185-5.
• Natzschka, H. (2014). Οδοποιία: Σχεδιασμός και Κατασκευή. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΕ,
  ISBN: 978-960-461-583-4.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 1: Λειτουργική Κατάταξη Οδικού Δικτύου (ΟΜΟΕΛΚΟΔ), ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ, Έκδοση: 30/01/2001.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 2: Διατομές (ΟΜΟΕ-Δ), ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ,
  Έκδοση: 30/01/2001.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 3: Χαράξεις (ΟΜΟΕ-Χ), ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ,
  Έκδοση: 30/01/2001.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 4: Κύριες Αστικές Οδοί (ΟΜΟΕ-ΚΑΟ), ΥΠΕΧΩΔΕ,
  ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ, Έκδοση: 30/01/2001.
• Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων, Τεύχος 5: Πρόσθετες Λωρίδες Κυκλοφορίας (ΟΜΟΕ-ΠΛΚ),
  ΥΠΕΧΩΔΕ, ΓΓΔΕ/ΔΜΕΟ, Έκδοση: 30/01/2001.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα πρέπει να:

1. γνωρίζουν τις βασικές έννοιες της στατικής και κινηματικής αοριστίας,
2. συνειδητοποιούν την ιδιαίτερα βασική έννοια του συμβιβαστού των παραμορφώσεων,
3. κατανοούν την συμπεριφορά σχετικά σύνθετων υπερστατικών φορέων,
4. δομούν το υπολογιστικό μοντέλο σχετικά σύνθετων υπερστατικών φορέων, και
5. υπολογίζουν αναλυτικά την εντατική και παραμορφωσιακή κατάσταση υπερστατικών φορέων, με ποιοτικό τρόπο τα διαγράμματα M,Q,N και των γραμμών επιρροής υπερστατικών φορέων.

• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εξέταση της ισοστατικότητας-υπερστατικότητας. Εισαγωγή στο σκεπτικό της μεθόδου των δυνάμεων. Οι αρχές της αποδέσμευσης και της επαλληλίας. Κύριο στατικό σύστημα, συνθήκες συμβιβαστού. Η ένταση από φόρτιση και από καταναγκασμούς. Υπολογισμός μετακινήσεων και παραμορφώσεων. Η απλοποιητική πρόταση της στατικής. Γραμμές επιρροής με τη μέθοδο των δυνάμεων. Συνήθεις υπερστατικοί φορείς. Συνεχής δοκός, ενισχυμένες δοκοί, υπερστατικά πλαίσια. Υπερστατικά δικτυώματα: μόρφωση και υπολογισμός. Η μέθοδος του υπερστατικού κυρίου συστήματος. Συμμετρία και αντισυμμετρία στους υπερστατικούς φορείς. H μέθοδος των μετακινήσεων: Σκεπτικό της μεθόδου, γεωμετρικό κύριο σύστημα, διαδικασία επίλυσης, παραλληλισμός με την μέθοδο δυνάμεων. Ατενείς φορείς: Απλοποίηση της μεθόδου μετακινήσεων, υπολογισμός της έντασης και παραμόρφωσης παγίων φορέων για φορτίσεις, εσωτερικούς και εξωτερικούς καταναγκασμούς. Υπερπάγιοι φορείς. Υπολογισμός των αξονικών με συνθήκες συμβιβαστού. Οι καταναγκασμοί στους υπερπάγιους φορείς. Ο υπολογισμός των μεταθετών φορέων με τη μέθοδο των μετακινήσεων. Γραμμές επιρροής με τη μέθοδο των μετακινήσεων. Εκμετάλλευση της συμμετρία και αντισυμμετρίας για την επίλυση φορέων με τη μέθοδο των μετακινήσεων.

Συγγράμματα

• [1073]: ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ, ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ
• [13964]: ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΟΜΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ
• [22772026]: ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΣΤΑΤΙΚΗ, WALTER WAGNER, GERHARD ERLHOF
• [68395205]: ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Τόμος ΙΙ, ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ Ι.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

1. Να υπολογίζει τα φορτία και τα εντατικά μεγέθη σε πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος καθώς και να μεταφέρει τα φορτία από τις πλάκες στις δοκούς
2. Να αναγνωρίζει τα είδη των πλακών και να διαστασιολογεί απλά και σταυροειδώς οπλισμένες πλάκες κατά τον Ευρωκώδικα 2
3. Να διαστασιολογεί γραμμικά στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος σε στρέψη κατά τον Ευρωκώδικα 2
4. Να προσομοιώνει πλαισιακούς φορείς οπλισμένου σκυροδέματος σε λογισμικό πεπερασμένων στοιχείων για κατάλληλους συνδυασμούς φορτίσεων στις οριακές καταστάσεις αστοχίας και λειτουργικότητας και να υπολογίζει τις περιβάλλουσες των εντατικών μεγεθών
5. Να σχεδιάζει το κατασκευαστικό σχέδιο με τα αναπτύγματα και τις λεπτομέρειες όπλισης των στοιχείων οπλισμένου σκυροδέματος

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών.
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων.
• Λήψη αποφάσεων.
• Αυτόνομη εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Περιεχόμενη θεωρητικών διαλέξεων

• Πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος
• Είδη πλακών και επίλυση απλά και σταυροειδώς οπλισμένων πλακών.
• Μέθοδος πεσσοειδών φορτίσεων. Επίλυση πλακών με πίνακες Czerny
• Μέθοδος των λωρίδων. Επίλυση πλακών με πίνακες Markus
• Διαστασιολόγηση σε στρέψη
• Συνδυασμοί φόρτισης για φορτία βαρύτητας και σεισμικές δράσεις. Εναλλακτές φορτίσεις και περιβάλλουσες εντατικών μεγεθών
• Διαστασιολόγηση γραμμικών στοιχείων οπλισμένου σκυροδέματος (δοκοί/υποστυλώματα) για φορτία βαρύτητας και σεισμικές δράσεις

Περιεχόμενο ασκήσεων

• Υπολογισμός εντατικών μεγεθών σε πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος.
• Παραδείγματα διαστασιολόγησης απλά και σταυροειδώς οπλισμένων πλακών
• Μεταφορά φορτίων από πλάκες σε δοκούς
• Παραδείγματα διαστασιολόγησης γραμμικών στοιχείων σε στρέψη
• Προσομοίωση πλαισιακού φορέα οπλισμένου σκυροδέματος σε πρόγραμμα πεπερασμένων στοιχείων. Υπολογισμός περιβαλλουσών εντατικών μεγεθών. Διαστασιολόγηση.
• Κατασκευαστικό σχέδιο. Λεπτομέρειες όπλισης.

Συγγράμματα

• Πενέλης Γ., Στυλιανίδης Κ., Κάππος Α., Ιγνατάκης Χ. (2008), “Κατασκευές από Οπλισμένο Σκυρόδεμα σύμφωνα με τους Νέους Κανονισμούς Ο/Σ (2η έκδοση)”, Εκδόσεις Αϊβάζης, Θεσσαλονίκη
• Τσώνος Α.Δ. (2016), Σχεδιασμός κατασκευών από οπλισμένο σκυρόδεμα σύμφωνα με τους Ευρωκώδικες, Εκδόσεις Σοφία.
• Ωπλισμένο Σκυροδεμα Τόμος Α, Θεοφάνης Α. Γεωργόπουλος
• Ζαράρης Πρ., (2002), Μέθοδοι Υπολογισμού Σιδηροπαγούς Σκυροδέματος, Εκδόσεις Αφοί Κυριακίδη, Θεσ/νίκη.
• Γεωργόπουλος Θ, (2015), Οπλισμένο Σκυρόδεμα (τόμος Α), Εκδόσεις: Παύλος Γεωργόπουλος.
• Γεωργόπουλος Θ, (2015), Οπλισμένο Σκυρόδεμα (τόμος Β), Εκδόσεις: Παύλος Γεωργόπουλος.

Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην κατανόηση των βασικών αρχών της Εδαφομηχανικής, την εμπέδωση γνώσεων αναφορικά με τη συμπεριφορά του υλικού «έδαφος» και τη δυνατότητα υπολογιστικής αντιμετώπισης βασικών προβλημάτων σε κλασσικές εφαρμογές της Εδαφομηχανικής.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:

• Να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα βασικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς διαφορετικών τύπων εδαφών.
• Να διακρίνει και να αντιλαμβάνεται τις παραμέτρους που σχετίζονται με τη φέρουσα ικανότητα εδάφους και τις αναπτυσσόμενες καθιζήσεις στο έδαφος.
• Να υπολογίσει την φέρουσα ικανότητα εδάφους όπως και τις αναπτυσσόμενες καθιζήσεις στην περίπτωση επιφανειακής θεμελίωσης.
• Να μπορεί να υπολογίσει τις οριζόντιες εδαφικές τάσεις και τις ωθήσεις του εδάφους.
• Να συνδυάσει επιμέρους εδαφικά χαρακτηριστικά και να μπορεί να διαφοροποιήσει και να αναπροσαρμόσει τις διαδικασίες εκτίμησης και υπολογισμού βάσει των ιδιαίτερων παραμέτρων της κάθε περίπτωσης που εξετάζεται.
• Να συνθέτει λύσεις βάσει των θεωριών που έχει διδαχθεί, αξιολογώντας τις απαιτήσεις του προβλήματος που αντιμετωπίζει, να μπορεί να υποστηρίξει τις λύσεις που προτείνονται και να συγκρίνει επιλέγοντας την καταλληλότερη μεταξύ διαφορετικών προσεγγίσεων.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σχεδιασμός έργων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

Εξέταση της εδαφικής συμπεριφοράς ως υλικό που εμπλέκεται σε κατασκευές Πολιτικού Μηχανικού με στόχο την επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με τη φέρουσα ικανότητα του εδάφους, τις αναπτυσσόμενες καθιζήσεις όπως και τις πλευρικές ωθήσεις εδαφών.

Περιεχόμενο διαλέξεων θεωρίας και ασκήσεων εφαρμογής:

• Επιρροή εξωτερικών φορτίσεων στις αναπτυσσόμενες τάσεις εδάφους.
• Φέρουσα ικανότητα εδάφους σε επιφανειακές θεμελιώσεις.
• Καθιζήσεις κοκκωδών και συνεκτικών εδαφών, θέματα στερεοποίησης εδάφους.
• Συμπεριφορά εδαφών υπό στραγγιζόμενες και αστράγγιστες συνθήκες.
• Ωθήσεις γαιών και αντιστηρίξεις.
• Εισαγωγή στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο (Ευρωκώδικας 7).

Συγγράμματα

• Γεωργιάδης Κ., Γεωργιάδης Μ. (2009), “Στοιχεία Εδαφομηχανικής”, Εκδόσεις ΖΗΤΗ,
  Θεσσαλονίκη, ISBN: 978-960-456-157-5
• Barnes G.E. (2014), “Εδαφομηχανική: Αρχές και Εφαρμογές (3η έκδοση)”, Εκδόσεις
  Κλειδάριθμος, Αθήνα, ISBN: 978-960-461-578-0
• Καββαδάς Μ. (2016), “Στοιχεία Εδαφομηχανικής (2η έκδοση)”, Εκδόσεις Τσότρας, ISBN:
  978-618-5066-62-8
• Das B.M. (2019), “Advanced Soil Mechanics” , Taylor and Francis (5th edition), New York.
• Verruijt A. (2018), “An Introduction to Soil Mechanics”, Springer
• Budhu Μ. (2020), “Εδαφομηχανική και Θεμελιώσεις”, Εκδόσεις Gotsis, Πάτρα, ISBN: 978-
  960-9427-90-6

Οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος αναμένεται να:

– κατανοούν το στατικό σύστημα απλών χαλύβδινων δομικών έργων (βιομηχανικά υπόστεγα, πεζογέφυρες)

– κατανοούν, αναλύουν και υπολογίζουν τη μηχανική συμπεριφορά ραβδωτών χαλύβδινων δομικών μελών

– αναγνωρίζουν τους πιθανούς μηχανισμούς αστοχίας χαλύβδινων δομικών μελών

– εφαρμόζουν ελέγχους για την επάρκειά χαλύβδινων δομικών μελών

– πραγματοποιούν τη διαστασιολόγηση χαλύβδινων δομικών μελών κατά τον Ευρωκώδικα 3

– υπολογίζουν την ευστάθεια χαλύβδινων δομικών μελών βάσει του Ευροκώδικα 3

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Άσκηση κριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Δομικός χάλυβας, ιδιότητες και εφαρμογές στην κατασκευή. Σύγχρονοι κανονισμοί ανάλυσης και σχεδιασμού για κατασκευές από χαλύβδινα μέλη. Διατάξεις Ευρωκώδικα 3 και κριτήρια σχεδιασμού. Οριακές καταστάσεις αστοχίας και λειτουργικότητας. Συνδυασμοί δράσεων. Τοπικός λυγισμός και κατάταξη διατομών. Υπολογισμός αντοχής χαλύβδινων διατομών και σχεδιασμός χαλύβδινων μελών που υπόκεινται σε εφελκυσμό, κάμψη, διάτμηση, θλίψη συμπεριλαμβανομένου του λυγισμού. Συνδυασμός καταπονήσεων. Χαλύβδινα δικτυώματα. Ελαστική ευστάθεια. Πλευρικός, καμπτικός και στρεπτοκαμπτικός λυγισμός. Συστήματα παραλαβής οριζόντιων δυνάμεων.

Συγγράμματα

• Μπανιωτόπουλος, Χ. Κ. 2009. Κατασκευές από Χάλυβα – Αρχές Σχεδιασμού στο Πλαίσιο του
  Ευρωκώδικα3, Εκδόσεις Ζήτη, ISBN: 978-960-456-184-1
• Μπανιωτόπουλος, Χ.Κ. & Νικολαϊδης, Θ.Ν. 2012. Κατασκευές από Χάλυβα, Παραδείγματα
  Σχεδιασμού στο Πλαίσιο του Ευρωκώδικα 3, Εκδόσεις Ζήτη, ISBN: 978-960-456-323-4
• Βάγιας, Ι., Ερμόπουλος, Ι., Ιωαννίδης, Γ. 2005. Σχεδιασμός δομικών έργων από χάλυβα-Με
  βάση τα τελικά κείμενα των Ευρωκωδίκων, Εκδόσεις Κλειδάριθμος, ISBN: 978-960-461-582-7
• Aldinger Erwin , Baumann Gunter , Ignatowitz Eckhard 1995. Μεταλλικές κατασκευές,
  Ευρωπαϊκές Τεχνολογικές Εκδόσεις, ISBN: 9789603310358
• Lammlin Gerhard, 2010. Μεταλλικές Κατασκευές. Εκδοτικός Όμιλος ΙΩΝ, ΙSBN: 978-960-331-469-1
• Παύλου Γ. Δημήτριος, Σιδηρές Κατασκευές, 2014, Εκδοτικός Όμιλος ΙΩΝ, 978-960-508-136-2
• Γιαννόπουλος, Ανδρέας Χ., Μεταλλικές Κατασκευές. 2005, Εκδόσεις: Gotsis, ISBN:9789604115259

Στόχος της διδασκαλίας είναι η κατανόηση των θεωρητικών αρχών σε θέματα Θεμελιώσεων και Αντιστηρίξεων και η δυνατότητα υπολογιστικής αντιμετώπισης βασικών προβλημάτων σε κλασσικές εφαρμογές Θεμελιώσεων.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση:

• Να αναγνωρίζει, να κατανοεί και να μπορεί να αξιολογήσεις τις βασικές φυσικές και μηχανικές παραμέτρους εδάφους και κατασκευής που σχετίζονται με την μελέτη και ανάλυση θεμελιώσεων και αντιστηρίξεων.
• Να διακρίνει και να αντιλαμβάνεται τις διάφορες περιπτώσεις θεμελίωσης, όπως και τον τύπο και την συμπεριφορά στοιχείων αντιστήριξης.
• Να μελετήσει ένα μεμονωμένο επιφανειακό θεμέλιο εξετάζοντας αναλυτικά, βάσει του υφιστάμενου κανονιστικού πλαισίου, τους ελέγχους σε φέρουσα ικανότητα, καθιζήσεις, ανατροπή, ολίσθηση, άνωση, κάμψη, διάτμηση και διάτρηση. Να μπορεί να υπολογίσει τον απαιτούμενο οπλισμό.
• Να εκτιμήσει την αναπτυσσόμενη ένταση και να διαστασιολογήσει συνδετήριες δοκούς μεταξύ θεμελίων.
• Να υπολογίσει τη φέρουσα ικανότητα και καθίζηση πασσάλου.
• Να υπολογίσει τις εδαφικές ωθήσεις τοίχου αντιστήριξης και να μελετήσει τη διαστασιολόγηση του.
• Να συνθέτει λύσεις βάσει των θεωριών που έχει διδαχθεί, αξιολογώντας τις απαιτήσεις του προβλήματος που αντιμετωπίζει, να μπορεί να υποστηρίξει τις λύσεις που προτείνονται και να συγκρίνει επιλέγοντας την καταλληλότερη μεταξύ διαφορετικών προσεγγίσεων.

Το μάθημα συμβάλει στην απόκτηση των παρακάτω ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Σχεδιασμός έργων

Μελέτη, ανάλυση και διαστασιολόγηση διαφόρων τύπων θεμελιώσεων (επιφανειακές και βαθιές θεμελιώσεις από οπλισμένο σκυρόδεμα) και αντιστηρίξεων. Περιλαμβάνεται ο καθορισμός εντατικής κατάστασης, ο υπολογισμός της φόρτισης σε επίπεδο θεμελίωσης και η διαδικασία διαστασιολόγησης, όπλισης και κατασκευαστικής διαμόρφωσης των υπό μελέτη στοιχείων βάσει του σύγχρονου κανονιστικού πλαισίου.

Περιεχόμενο διαλέξεων θεωρίας και ασκήσεων εφαρμογής:

• Σύνδεση με Εδαφομηχανική (χαρακτηριστικά εδάφους, εδαφικές τάσεις, φέρουσα ικανότητα και καθιζήσεις εδάφους, βάσει βιβλιογραφικών σχέσεων και σύγχρονων κανονισμών).
• Μελέτη επιφανειακών θεμελιώσεων και θεωρητική εφαρμογή στην διαστασιολόγηση επιφανειακών πεδίλων. Αναλυτική εφαρμογή σε μεμονωμένα πέδιλα όπου περιγράφονται γενικοί κανόνες διαμόρφωσης, έλεγχοι ευστάθειας πέδιλου (ανατροπή, ολίσθηση, άνωση), έλεγχοι φέρουσας ικανότητας και καθίζησης εδάφους θεμελίωσης και έλεγχοι σώματος θεμελίου (κάμψη, διάτμηση, διάτρηση). Διαστασιολόγηση και όπλιση θεμελίου.
• Μελέτη και διαστασιολόγηση συνδετήριων δοκών.
• Μελέτη φέρουσας ικανότητας και καθίζησης πασσαλοθεμελίωσης και ομάδας πασσάλων.
• Μελέτη και διαστασιολόγηση τοίχων αντιστήριξης οπλισμένου σκυροδέματος.